عليرضا كاشفى قمى ( 1323 - 1400 ق )
عليرضا كاشفى از شعراى قم بود . پدرش شيخ حسينعلى جاسبى از معاريف احرار و رجال به نام صدر مشروطيت به حساب مىآمد ، و جدّ اعلاى آن مرحوم ملا حسين كاشفى ( صاحب كتاب انوار سهيلى ) است .
كاشفى در سال 1323 ق مطابق با 1284 ش در قم ديده به جهان گشود . پس از طى تحصيلات ابتدايى در زمان مرجعيت عامه آيتاللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى مدتها در حوزهء علميه به فراگيرى فنون عربى و ادبى پرداخته ، سپس ادامهء تحصيلات را در مدرسهء « ثروت » تهران گذرانيده ، و آنگاه وارد وزارت فرهنگ گرديده كه در اين راه منشأ خدمات بزرگى مىگردد .
او غالبا در جلسات انجمن ادبى قم شركت داشت و مورد احترام همگان بود . و به عنوان : شاعرى حساس ، مهربان ، سليم النفس و بااخلاص كه به خاندان اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام خصوصا مولاى متّقيان على بن ابى طالب عليه السّلام عشق مىورزيد ، مىشناختند .
استاد كاشفى در روز چهارشنبه 13 / رجب / 1400 ق مطابق با 7 / خرداد / 1359 ش روز ميلاد امام بزرگ شيعيان در قم چهره در نقاب خاك كشيد . مدفنش در بهشت معصومه است .
اشعارش شامل : قصايد ، غزليات ، قطعات ادبى و فكاهى است . و به عنوان نمونه اشعار زير تقديم مىگردد :
خرابهء شام
چو اهل بيت به فرمان خصم خونآشام * شدند وارد در منزل خرابهء شام
خرابهاى شده ويرانه بىدر و بىبام * نه بسترى كه در آن لحظهاى كنند آرام
به روى خاك نشستند گرد يكديگر