صد تير ز مژگان تو بر چشم دلم خورد * روشن بودم باز كه بر روى تو باز است
گه اوج مرا آمد و گه موج مرا برد * در باديهء عشق نشيب است و فراز است
چون شد به وطن « آيتى » از خشم بر او تاخت * آنكس كه خود « آواره » و آوارهنواز است
- منابع
1 - آينهء دانشوران 610 .
2 - تاريخ جرايد و مجلات ايران 4 / 309 .
3 - تاريخ يزد 277 .
4 - تذكرهء سخنوران يزد 2 / 374 .
5 - زندگينامهء رجال و مشاهير ايران 1 / 2 .
6 - سخنوران نامى معاصر 2 / 40 .
7 - شرح حال رجال ايران .
8 - فرهنگ شاعران زبان پارسى 20 ( تولدش را اشتباه نوشته است ) .
9 - مجلهء وحيد ، شمارهء 242 .
10 - مجلهء يغما ، سال بيستم .
11 - مؤلفين كتب چاپى 3 / 718 .
12 - نقباء البشر 3 / 1074 .
شيخ عبد الحسين بروجردى « صاحب الدارى » ( 1308 - 1377 ق )
حاج ميرزا عبد الحسين فرزند آخوند ملا على بروجردى ، اصالتا از روستاى « گنجينه » بروجرد است سال 1308 ق در بروجرد متولد و پس از وصول به حد تميز معارف ابتدائى و علوم مقدماتى را در زادگاه خود فراگرفت ، و براى تكميل تحصيلات خويش به اراك رفت و از ذخائر علمى آيات : سيد نور الدّين عراقى و ملا محمّد على خان عراقى استفاده كرد ، تا سال 1332 ق كه مرحوم آيتاللّه حاج شيخ