تولدش در قم اتفاق افتاد .
پدرش سيد حسن ، از شاگردان و نزديكان علامه شيخ حسين قلى همدانى « شوندى » بود و در حدود سال 1351 ق در قم درگذشت . وصىّ ايشان آيتاللّه شيخ ابو القاسم قمى ( كبير ) بود كه با همسر او نيز ازدواج كرد .
سيد احمد در بيت آيتاللّه قمى « كبير » تربيت و پرورش يافت . پس از آموختن مقدمات و ادبيات نزد ميرزا محمّد على اديب تهرانى ، سطوح را نزد : شيخ محمّد حسين علامه ، سيد مهدى كشفى تهرانى ، آخوند ملا على همدانى ، ميرزا محمّد همدانى و سيد شهاب الدّين مرعشى نجفى تلمذ كرد . خارج را از محضر آيات : سيد صدر الدّين صدر ، سيد محمّد حجت كوهكمرى و سيد حسين طباطبائى بروجردى استفاده نمود . در ضمن اخلاق و عرفان را از محضر آيتاللّه ميرزا جواد ملكى تبريزى بهرهمند گرديد .
ايشان در سال 1370 ق به امر آيتاللّه بروجردى به شهر « درود » لرستان منتقل و به اقامهء جماعت و تبليغ احكام و نشر معارف اسلامى اشتغال ورزيد .
مشرف در روز جمعه 14 / ذىالقعده / 1394 ق مطابق با 8 / آذر / 1354 ش در اثر سكتهء قلبى وفات نمود و در قبرستان شيخان مدفون گرديد .
منابع
1 - آينهء دانشوران 404 .
2 - طبقات أعلام الشيعة ( قرن يازدهم ) ، 138 .
3 - گنجينهء دانشمندان 5 / 128 و 7 / 494 ( سال مرگش را 1395 ق نوشته كه اشتباه است ) .
سيّد احمد ناجى قمى ( - قرن 14 ق )
يكى از مرثيهسرايان معروف عهد قاجار و اوايل حكومت پهلوى كه از قم برخاسته ، سيد احمد ناجى است .