نجف اشرف بازگشته بودند در منطقهء آذربايجان ، به خصوص در شهر هريس و حومه كه « بدوستان » مىناميدند قحطى به وجود آمده بود . با دعوت مردم و اهالى منطقه از تبريز به شهرستان هريس مسافرت كرد ، تا مردم را با تدابير و انديشهء خود از مشكلات قحطى رهايى سازد ، و چون از طرف مراجع وقت نجف اشرف مخصوصا آيتاللّه سيد ابو الحسن اصفهانى وكالت تام داشتند براى اخذ وجوه بيت المال مشغول جمعآورى آن گرديد ، و مدت يك سال در آن شهر ، بيتالمال را بين فقرا و مستمندان تقسيم نمود . تا آن سال قحطى و دشوارى به سر آمد . مردم متدين آن منطقه مىگفتند : اگر در آن سال لطف خداوند و وجود شريف ايشان و انديشه و تدابيرى كه در طول زمان قحطى پياده كردند نبود ، مردم آن ديار از گرسنگى تلف مىشدند . وى در مناطق محروم آن حومه ، حمام و قنات و آب مشروب عمومى مردم را ايجاد و فراهم نمود .
ميرزا احمد سرايى ، فقيهى شجاع ، عالمى پارسا و يك روحانى تلاشگر و متعهد بودند . در طول عمر پربركت خويش بيش از پانزده بار به سفر حج رهسپار شدند و هربارى كه در اين سفر روحانى شركت مىنمودند به عنوان روحانى كاروان حضور داشت ، تا مردم را به احكام حج آگاه سازد و آشنا گرداند . در طول مسافرتهاى گوناگونى كه به كشورهاى مختلف اسلامى داشت از احوال و اوضاع ملت مسلمان جويا مىشد ، از جمله كشورهايى كه سفر كرده بودند : سوريه ، فلسطين ، لبنان و عمان را مىتوان نام برد .
آثار قلمى او
1 - رسالهاى در احكام حج .
2 - رسالهاى در احكام صلاة ، كه هيچيك از آنها چاپ نشده است .
درگذشت
سرايى ، بيش از نيم قرن از عمر پربركت خويش را صرف تبليغ احكام اسلامى