نموده درب آن را ميان صحن مقدس باز كرد . از صحن كهنه كه مىخواهد داخل مدرسهء فيضيه شوند ايوان و كرياسى است كه ايوان را مرحوم حاج مير سيد حسين متولىباشى تعمير كرده و مرحوم آقا مجيد شاعر اين اشعار را انشاء و به خط ميرزا عمو خوشنويس تهرانى در كتيبهء آن ايوان در كاشى نوشته شده است :
به عهد خسرو جمجاه ناصر الدّين شاه * كه سوده رفعت وى پى به تاج كيكاوس
جناب توليت آرا سمىّ سبط دويم * كه قدر اوست بر از دانش و عقول و نفوس
خود اين مقرنس شايان و اين بلندايوان * كه رشك انجم كيوان و چرخ آبينوس
به زيب صحن گزين دخت موسى جعفر * جناب فاطمه اخت خديو خطهء طوس
شعاع شمع شبستان عصمت كبرى * شفيعهء دو سرا كردگار را ناموس
خليلوار برافراخت آنچنانكه نواخت * مسيح روز و شب اندر فراز او ناقوس
چو شد ز هجر نبى يكهزار و سيصد و يك * ز چرخ داد عطارد به كلك سيد بوس
و بر بالاى كرياس و بالاخانه گلدستهايست به شكل مأذنه كه مشتمل است بر هشت ستون از تير ، بام اين گلدسته بر اين ستونها واقع است و مزين است به خشتهاى زرين ، اين گلدسته هم از بناهاى خاقان خلد آشيان است كه با بناى گنبد مطهر يكمرتبه شده و به طورى كه مرحوم ميرزاى فيض نوشته است خشتهاى طلاى اين گلدسته از خشتهائى است كه نادر شاه افشار در گنبد مطهّر حضرت امير عليه السّلام به كار برده بود ، قدرى از آن خشتها زياد آمده بود نادر شاه امر نمود كه در قم به خزانهء مباركهء فاطمه بسپارند .
چون در خزانهء مباركه اين خشتها حاضر بود در زمان فتحعلى شاه آن را در بام گلدسته به كار بردند . قدرى هم از آن خشتها زياد آمده در خزانهء مباركه سر كار فيض آثار اكنون حاضر است و در جنب اين مأذنه ساعتى است كه مرحوم سراج الملك كار گذاشته و بسيار ساعت پرصدائى بوده و از قرارى كه شنيده شده است يك سفرى كه ناصر الدّين شاه به قم آمده در خانهء شاهى خواب بوده و از صداى ساعت