ترك گفت و با اقامت در آن شهر به تدريس علم حديث پرداخت . خطيب بغدادى او را ثقه مىداند . او از شاگردان مكى بن ابراهيم بلخى و قاضى عصام بن يوسف بلخى بهشمار مىرفت . وى نيز رواياتش را از طريق مكى بن ابراهيم بلخى ، على بن محمّد حنظلى ، عبد الصمد بن حسان مرورودى ، ابراهيم بن شمّاس سمرقندى و قاضى عصام بن يوسف بلخى نقل مىكرد . نيز برخى از محدّثان صاحبنام چون ، ابو بكر بن ابى الدنيا ، موسى بن هارون الحمال ، محمّد بن مخلد العطار رواياتى را از طريق او نقل كردهاند .
خطيب اين روايت را به سلسله اسناد از او نقل مىكند ، قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله : سجدتا السهو فى الصّلاة تجزيان من كل زيادة و نقصان . فرمود : سجده فراموش شده ، كمى و زيادى هر نماز را جبران مىكند .
ابو محمّد عبد اللّه بن سوره ، در ماه جمادى الآخر سال 258 ه . وفات يافته است « 1 » .
[ 368 ] عبد اللّه بن محمّد بن صالح بن نافع صيدلانى بلخى
عبد اللّه بن محمّد بن صالح بن نافع صيدلانى از مشاهير علماى بلخ بود . او در علم طب نيز تبحر داشت و داروخانهاى تأسيس كرد كه به همين سبب به صيدلانى معروف شد . او بلخ را به قصد سمرقند ترك گفت و در آن شهر اقامت گزيد ، وى در آنجا به خدمت محمّد بن فضل بلخى مىرسيد و از او رواياتى را يادداشت مىكرد .
رجالشناسان طريق وى را بدينگونه نقل كردهاند ، عن عبد اللّه بن محمّد بن صالح بن نافع صيدلانى بلخى قال : حدّثنا محمّد بن الفضل البلخى بسمرقند قال : حدّثنا قتيبة بن سعيد بغلانى بإسناده ، عن أنس قال : أن النبيّ صلّى اللّه عليه و إله لم يدّخر شيئا لغد « 2 » ؛ انس گفت : رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله براى فردا چيزى را ذخيره نمىكرد .
ذهبى او را در شمار اساتيد محمّد بن فضل بن عباس بلخى واعظ آورده است « 3 » .
هامش
( 1 ) - تاريخ بغداد ، ج 10 ، ص 80 ؛ الاكمال ، ج 3 ، ص 124 ؛ ج 4 ، ص 396 ؛ تهذيب الكمال ، ج 2 ، ص 105 ؛ تاريخ الاسلام ، ذهبى ، حوادث سالهاى 251 - 260 ه . ، ص 186 .
( 2 ) - القند فى ذكر علماء سمرقند ، ص 322 .
( 3 ) - سير اعلام النبلاء ، ج 14 ، ص 525 .