مىخنديدى و زياد گريه مىكردى . حال كه به من اعتماد نكردى و به حال آنها ترسيدى ، تو هم به نزد آنها برو . خداوند عالم به آن ديگرى خطاب مىكند و مىفرمايد : اى فلان فرزند فلانى ، آن بنده پاسخ مىدهد : بله پروردگار من ، و خداوند مىفرمايد : آيا من به تو مال و اولاد زيادى ندادهام ؟ بنده مىگويد : پروردگارا چنين است . خداوند مىفرمايد : با آنها چه كردى ؟ مىگويد : آن اموال را در راه طاعت تو صرف كردم ؛ اى خداى من ، من به تو اعتماد داشتم كه بعد از من روزى فرزندانم را نيز مىرسانى و تو نيكو عادل هستى .
خداوند عالم مىفرمايد : اگر تو مىدانستى در چه جا و در چه موقعيتى هستى زياد خنده مىكردى و كم مىگريستى . حال كه تو به من اعتماد كردى به نزد آنان برو و در نعيم ابدى باشيد .
[ 366 ] عبد اللّه بن محمّد بن سليمان بلخى
جمال الدين عبد اللّه بلخى از مفسّران معروف بلخ بود . اين عالم جليلالقدر در نيمه شعبان سال 611 ه . در قدس شريف قدم به عالم هستى نهاد . او در قدس نشو و نما كرد و تحصيلات خود را در همانجا به پايان رسانيد و سرانجام در ماه محرم سال 698 ه . در قدس شريف جهان را بدرود گفت . جمال الدين عبد اللّه بلخى مدت كوتاهى براى تكميل تحصيلات خود به الازهر مصر رفت و در قاهره اقامت گزيد . از اين مرد بزرگ تفسيرى بر قرآن كريم به نام تفسير الكبير بهجا مانده كه خلاصهاى از پنجاه تفسير ديگر است « 1 » .
[ 367 ] عبد اللّه بن محمّد بن سورة بن محمّد بن ابراهيم بلخى
ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد بن سورة بن محمّد بن ابراهيم بلخى ، معروف به متّ ، يكى از علما و محدّثان نامى بلخ بود . وى مانند اغلب علما زادگاهش را به مقصد بغداد
هامش
( 1 ) - الاعلام ، ج 4 ، ص 270 ؛ البداية و النهايه ، ج 9 ، ص 246 ؛ معجم المؤلفين ، ج 6 ، ص 121 .