دروازهء نوبهار اكنون به باباقو معروف است كه در سمت غرب جاده عمومى واقع است و اين محل در قديم محوطهء خاصى براى قبرستان قضات بوده و قضات مهم شهر بلخ مانند قاضى ابو مطيع و خاندان قاضى حميد الدين بلخى و ديگران در اين محل دفن هستند « 1 » .
[ 327 ] عبد الشكور فاروقى تهانيسرى بلخى
نظام الدين عبد الشكور فاروقى تهانيسرى بلخى ، برادرزاده و داماد خليفه جلال الدين محمّد بن محمود تهانيسرى بود . اواخر سال 1014 ه . كه مصادف با اولين سال سلطنت جهانگير بود ، پسرش خسرو از ترس پدر از اكبرآباد هند گريخت و به تهانيسر آمد و به شيخ نظام الدين پناه برد . جهانگير از اين واقعه خشمگين شد و از شيخ خواست كه هند را ترك كند . شيخ عازم حج شد و در طى اقامتش در حرمين دو شرح بر لوامع عراقى نوشت و آنگاه به بلخ رفت و تا آخر عمر در همانجا زندگى كرد و سرانجام در هشتم ماه رجب سال 1036 ه . جهان را بدرود گفت .
او تفسيرى بر قرآن به نام تفسير رياض القدس نوشت كه در كتاب سواطع الانوار از آن ياد شده و اين تفسير را نظامى نام نهادهاند « 2 » . نيز كتاب ديگرى به نام بحر التصوف را از تأليفات او مىدانند « 3 » .
[ 328 ] عبد الصمد بن حسان مرورودى ( مرغابى )
ابو يحيى عبد الصمد بن حسان مرورودى ، از محدّثان برجستهء نواحى بلخ به شمار
هامش
( 1 ) - مزارات شهر بلخ ، ص 170 ؛ دايرة المعارف آريانا ، ج 3 ، ص 597 .
( 2 ) - نسخههاى خطى كتابخانه دانشگاه تهران ، دفتر اول ، ص 99 .
( 3 ) - سيرى در كتابخانههاى هند و پاكستان ، ص 405 .