عالمى صالح و متكلمى صاحبنام بود . او اعتقاد خوبى نداشت ، در اواخر عمر توبه كرد و خداوند توبه او را قبول كرد ، لذا در روز عرفه در سجده آخر نماز عصر سكته كرد و درگذشت « 1 » .
[ 660 ] محمّد بن شقيق بن ابراهيم بلخى
محمّد بن شقيق بن ابراهيم بلخى از جمله روات بلخ است . احتمال مىرود كه او فرزند عارف بزرگ شقيق بلخى باشد « 2 » .
ابو نعيم اصفهانى ، محمّد بن شقيق بن ابراهيم را فرزند شقيق بلخى آورده است « 3 » .
محمّد بن شقيق گفته است : شداد بن حكم را حاكم بلخ به قضاوت اين شهر منصوب كرد ، او ناراحت شد به قصد خودكشى گلوى خود را چنان فشرد كه از سخن گفتن بازماند و حرفهايش مخلوط و نامفهوم گشت . بعد از آن چهل سال شبها هرگز نخفت « 4 » .
[ 661 ] محمّد سليم بن ملّا آدينه محمّد آقچگى
محمّد سليم بن ملا آدينه محمّد آقچگى ، از جمله بزرگان و نويسندگان بلخ بهشمار مىرفت . وى كتاب رياض الناصحين محمّد بن محمّد بن محمّد جامى را كه در سال 835 ه . تأليف كرده بود . در ماه جمادى الاول سال 1265 ه . رونويسى كرد . اين كتاب 640 صفحه دارد و دربارهء احكام شرعى تأليف شده است « 5 » .
هامش
( 1 ) - غاية النهايه ، ج 2 ، ص 152 ؛ طبقات الفقهاء ، ص 146 ؛ ميزان الاعتدال ، ج 3 ، ص 552 ؛ تحرير تقريب التهذيب ، ج 3 ، ص 256 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 5 ، ص 132 .
( 2 ) - الانساب ، سمعانى ، ج 10 ، ص 540 .
( 3 ) - حلية الاولياء ، ج 8 ، ص 62 .
( 4 ) - فضايل بلخ ، ص 188 .
( 5 ) - فهرست نسخههاى خطى فارسى انستيتوى تاجيكستان ، ج 2 ، ص 203 .