محمّد بن تميم فاريابى نقل شده است ، عن محمّد بن تميم فاريابى باسناده ، عن عبد اللّه بن عباس قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله : من زار العلماء فكأنّما زارنى ، و من صافح العلماء فكأنّما صافحنى ، و من جالس العلماء فكأنّما جالسنى ، و من جالسنى فى الدّنيا أجلسه ربّه فى الجنّة « 1 » .
حضرت فرمود : هركسى كه علما را ديدار كند ، مثل اين است كه با من ديدار كرده است ، و هركسى با علما دست دهد و مصافحه كند مانند اين است كه با من مصافحه كرده باشد ، هركسى كه با علما همنشين شود ، مثل اين است كه با من همنشين شده است و هركسى كه در دنيا با من همنشين شود ، خداوند جايگاه او را در بهشت قرار مىدهد .
[ 607 ] محمّد بن تميم فريابى برمكى
ابو المعانى محمّد بن تميم فريابى برمكى از علماى بزرگ لغت است . او كتاب بزرگى به نام منتهى فى اللغة تأليف كرده است . وى با جوهرى فارابى معاصر بوده و كتاب صحاح اللغة جوهرى به خط او نيز ديده شده است . ابو المعانى محمّد بن تميم فريابى برمكى در مقدّمهء كتابش آورده كه اين كتاب در سال 397 ه . به اتمام رسيده است .
تأليف جوهرى فارابى و تأليف فريابى برمكى دو كتاب جداگانه هستند « 2 » .
اللّه خطيب بغدادى آورده است : ابو المعانى محمّد بن تميم فريابى برمكى ، يكى از محدّثان صاحبنام مىباشد و نهشل بن يزيد بغدادى از او روايت نقل كرده است « 3 » .
هامش
ص 467 ؛ الكشف الحثيث ، ص 356 ؛ ميزان الاعتدال ، ج 3 ، ص 475 .
( 1 ) - تاريخ جرجان ، ص 155 ، 221 ؛ بلدان الخلافة الشرقيه ، ص 467 ؛ الكشف الحثيث ، ص 356 ؛ ميزان الاعتدال ، ج 3 ، ص 475 .
( 2 ) - معجم الادباء ، ج 18 ، ص 348 .
( 3 ) - تاريخ بغداد ، ج 14 ، ص 425 .