سخت در كنار مردم بود و مردم داغديده و مصيبتزده از حضور آن مرد بزرگ روحيه مىگرفتند و خوشحال بودند كه عالم و پيشواى دينىشان در كنار آنها مىباشد ، و در غمها و شاديهاى آنها شريك است .
اين عالم بزرگوار سال 1330 ه . براى زيارت عتبات عازم ديار عشق شد . پس از ورود وى به مشهد علما و دوستانش به گرمى از او استقبال كردند . او مدت كوتاهى در اين شهر اقامت گزيد ، آيات عظام و علماى گرامى و طلاب به ديدارش مىآمدند . در آن روزها امنيت شهر مشهد خيلى مطلوب نبود ، روسها اين شهر را اشغال كرده بودند و اطراف حرم مطهر سنگربندى شده بود . روسها چندين گلولهء توپ به گنبد حرم شليك كردند ، و بخشهايى از گنبد مطهر خراب شد . عده زيادى از زوّار و مجاوران كه به حرم مطهر پناهنده شده بودند ، به شهادت رسيدند . آيت اللّه عادل شاهد اين حوادث دلخراش بود .
پس از مدتى از مشهد عازم عراق گشت و بعد از زيارت عتبات عاليات ، مدتى نيز در نجف اشرف اقامت كرد . در نجف به حضور حضرت آيت اللّه العظمى سيّد ابو الحسن اصفهانى شرفياب گرديد ، گزارش خدمات خود را به استحضار معظمله رسانيد ، همچنين نيازهاى مردم ستمديده و ظلم و ستم حاكم بر جامعه را بيان كرد . حضرت آيت اللّه اصفهانى او را مورد تشويق قرار داد و راهنماييهايى به وى نمود و نيز فرمود :
آقاى عادل نمايندهء تام الاختيار من در تمام نواحى افغانستان بهويژه تركستان است . پس از اين سفر زيارتى حضرت آيت اللّه عادل به بلخاب بازگشت و مردم از او به گرمى استقبال كردند . ايشان پيام آن مرجع عالىقدر را به مردم متدين منطقهء بلخاب ابلاغ نمود .
آن مرد بزرگ در سال 1335 ه . مدرسهء علميهء دهنه را در ملك خود تأسيس كرد ، در روستاهاى همجوار مسجد و حسينيه بنا كرد ، آيت اللّه سيّد حسن عالم و آيت اللّه سيّد حيدر نجفى شمشيرى او را در خدمات اجتماعى يارى مىدادند ، بيت آيت اللّه عادل نيز پناهگاه نيازمندان بود . همچنين اكثر مسافرانى كه وارد بلخاب مىشدند ، به منزل آقا مراجعه مىكردند و در آنجا به گرمى از آنها پذيرايى مىشد . بيماران بدون سرپرست در بيت آقا تيمار و سرپرستى مىشدند . آيت اللّه سيّد محمّد عادل ، مردى جوانمرد و مهماننواز و در خانهاش به روى بيگانه و آشنا باز بود . وى داراى سجاياى اخلاق اجداد
تاريخ علماى بلخ ( فارسي ) — صفحة 333
مساهمون: مهدى رحمانى ولوى
ص٣٣٣