[ 467 ] على بن عمر بن عبد اللّه بن شوذب بلخى
ابو الحسين على بن عمر بن عبد اللّه بن شوذب بلخى از احفاد محدّث بزرگ عبد اللّه بن شوذب بلخى است . او در يك خانوادهء روحانى در بلخ پا به عرصه وجود نهاد و تحصيلاتش را در زادگاه خود به پايان رسانيد . او در علوم مختلف بهويژه در علم حديث تبحر يافت ، به همين دليل از محدّثان صاحبنام بلخ بهشمار مىرفت . مغازلى در كتاب المناقب خود از او رواياتى را نقل كرده است ، مانند اين روايت : ابو الحسين على بن عمر بن عبد اللّه بن شوذب بلخى ، از پدرش و او از محمّد بن حسين زعفرانى و او از احمد بن يحيى بن عبد الحميد و او از اسرائيل و او از حكم و او از ابو سليمان و او از زيد بن ارقم روايت مىكند كه زيد گفت : من از جمله كسانى بودم كه واقعه غدير خم را انكار كردم و به علت اينكه على كرّم اللّه وجهه در حق ما نفرين كرده بود و خداوند نور چشمم را از من گرفت « 1 » .
[ 468 ] على بن فضل بن طاهر بلخى
ابو الحسن على بن فضل بن طاهر بلخى از محدّثان صاحبنام سرزمين بلخ بود . اين مرد بزرگ براى گردآورى احاديث ، به بلاد مختلف اسلامى آن روزگار مسافرت كرد . او زادگاهش را براى هميشه ترك كرد ، و وارد بغداد شد و در آن شهر اقامت گزيد . او بنابر خواهش علما و طلاب به تدريس حديث پرداخت .
وى بيشتر رواياتش را از طريق محمّد بن فضل ، احمد بن سيار مروزى و ابو حاتم رازى نقل كرده است . عدهاى از علماى رجال او را ثقه مىدانند و عدهاى نيز از او رواياتى را نقل كردهاند ، مانند احمد بن محمّد ابو الفرج صيرفى . دارقطنى و احمد بن ابراهيم بن شاذان بلخى گفتهاند : ابو الحسن على بن فضل حافظ بلخى در سال 323 ه . در شهر بغداد
هامش
( 1 ) - الغدير ، ج 1 ، ص 169 .