در علوم مختلف تبحّر داشت . وى در حسن سيرت ، كثرت عبادت و تلاوت قرآن بين اقران معروف بود . او علم حديث را در خدمت استادان مشهورى چون ابى بن سهل ابيوردى ، محمّد بن عبد العزيز قنطرى ( سرپلى ) و ابو عبد اللّه محمّد بن احمد سرّقى « 1 » آموخت تا خود در اين علم به پايهء استادى رسيد . او شاگردان بسيارى مانند شامر بن سعيد كوفى و اسماعيل بن محمّد بن فضل تميمى را تربيت كرد كه هريك به نوبهء خود از شهرت خاصى برخوردار بودند و از استادشان روايت نقل مىكردند . على سمنگانى در سال 552 ه . در اصفهان وفات يافته است « 2 » .
[ 465 ] على بن سليمان بلخى
على بن سليمان بلخى ، از روات برجستهء عصر خود بود . وى از جمله شاگردان سعيد بن عامر ترمذى بهشمار مىرفت كه از استادش رواياتى را نقل كرده است .
ابو الحسن على بن واهب بلخى از شاگردان او بود و رواياتى را از طريق او نقل مىكند « 3 » .
[ 466 ] على بن عبد اللّه بلخى خراسانى
ابو المظفّر على بن عبد اللّه بلخى خراسانى ، از برجستهترين محدّثان بلخ بود . وى در سال 414 ه . بلخ را به مقصد نيشابور ترك كرد ، در ميدان بلاد جرد ساكن شد و در اين شهر به تدريس علم حديث پرداخت . او رواياتش را از طريق ابو احمد خلف بن احمد سجستانى نقل مىكرد . تاريخ وفات وى معلوم نيست « 4 » .
هامش
( 1 ) - سمعانى او را ابو عبد اللّه برقى نقل كرده است . الانساب ، ج 3 ، ص 307 .
( 2 ) - دايرة المعارف آريانا ، ج 1 ، ص 994 ؛ معجم البلدان ، ج 3 ، ص 286 ؛ الانساب ، ج 3 ، ص 207 ؛ الطبقات الشافعيه ، ج 7 ، ص 226 ؛ الكامل فى التاريخ ، ج 10 ، ص 432 .
( 3 ) - الثقات ، ج 8 ، ص 472 .
( 4 ) - تاريخ نيشابور ، المنتخب من السياق ، ص 577 .