[ 457 ] على بن حسين بن فرج خلمى
ابو الحسن على بن حسين بن فرج خلمى معروف به علويه ، از محدّثان بلخ بهشمار مىرود . او رواياتش را از طريق حميد بن حماد ، سفيان بن عيينه ، فضيل بن عياض ، عيسى بن يونس ، ابو يوسف ، ابراهيم بن ابى يحيى و عمر بن هارون ثقفى نقل مىكرد ، نيز راويانى چون ، ابو الحسين محمّد بن عبيد باهلى و محمود بن عنبر بن نعيم از او رواياتى را نقل كردهاند . ابو الحسن على خلمى با سعدان بن ابى العوجا دوستى و مراوده داشته است و آن دو در بسيارى از موضوعات علمى بحث و تبادلنظر مىكردند « 1 » .
[ 458 ] على بن حسين جامى بلخى
ابو المعالى شيخ الاسلام على بن حسين جامى بلخى ، از زهاد و علماى صاحبنام بلخاب بهشمار مىرفت . اين مرد بزرگ در 170 كيلومترى شهر بلخ ، ناحيهء بلخاب ، چشم به جهان گشود . او تحصيلات خود را در زادگاهش بلخاب ، جوزجان و بلخ به پايان رسانيد ، آنگاه براى تكميل آن به جام سفر كرد . او در اين ناحيه مدتى اقامت گزيد و به فراگيرى علوم مختلف از جمله عرفان و تصوف پرداخت تا به مدارج عالى و كمالات عرفانى رسيد . وى مورد توجه ميرزا شاهرخ گرگانى قرار گرفت . شاهرخ او را به حكومت بلخاب منصوب كرد ، زيرا او زادگاهش را خوب مىشناخت . وى مدتى اين سمت را به عهده داشت .
جامى بلخى از دانشمندان عصر خود بود و از او تأليفاتى به يادگار مانده است كه از آن جمله مىتوان كتاب حديقة الحقيقه را نام برد . كتاب مذكور در دو جلد در علم اخلاق و عرفان به عربى و فارسى روان تأليف شده است . يك نسخهء خطى از اين كتاب در
هامش
( 1 ) - الانساب ، ج 5 ، ص 182 .