مورد قبول نيست و او را به جعل حديث و دروغ متهم مىكند « 1 » .
خليلى مىگويد : او رواياتش را از طريق عيسى بن احمد ، محمّد بن فضل و ديگران نقل كرده است . وى ثقه مىباشد و راويانى چون ، ابو على حسن بن عيسى بن ماسرجس نيشابورى و ابو زرعه احمد بن حسين رازى رواياتى را از او نقل كردهاند . احمد بن محمّد بن حسين حافظ او را ستوده است و مىگويد : على قودر بلخى در سال 330 ه .
وفات يافت « 2 » .
خليلى در كتاب ارشاد ، باب سرخس مىنويسد : على بن محمّد معروف به قوذان ، در بلخ روايات مناكير نقل كرده است . از اين مطلب برمىآيد كه وى اصالتا از مردم سرخس است و ساكن بلخ بوده است « 3 » .
[ 441 ] على بن احمد بن محمّد بن اسحاق بن ابراهيم تركانى بخارى
ابو الحسن على بن احمد تركانى بخارى ، از مشاهير علما و محدّثان بخارا بهشمار مىرفت . وى مدتى در شهر نسف ساكن شد و براى گردآورى حديث به بسيارى از شهرهاى ماوراء النهر سفر كرد و در اواخر عمر ساكن بلخ شد . او در سال 340 ه . در شهر بخارا تولد يافت . اين مرد فاضل در سال 409 ه . در شهر بلخ جهان را بدرود گفت و در گورستان اين شهر به خاك سپرده شد .
ابو العباس جعفر بن محمّد مستغفرى و ابو على حسن بن على وخشى بلخى حافظ از شاگردان او بودند . ابو الحسن على بن احمد تركانى رواياتش را از طريق خلف بن محمّد خيّام ، محمّد بن موسى رازى و ابو بكر بن سعد كه از جمله اساتيد امام بخارى بهشمار مىرفتند نقل كرده است .
عن ابى على وخشى بلخى قال : حدّثنا ابو الحسن على بن احمد تركانى بخارى
هامش
( 1 ) - لسان الميزان ، ج 4 ، ص 722 ؛ نزهة الالباب فى الالقاب ، ص 59 .
( 2 ) - الارشاد ، ج 3 ، ص 951 - 952 ؛ لسان الميزان ، ج 4 ، ص 722 .
( 3 ) - همان ، ص 952 ؛ الالباب فى الالقاب ، ص 59 .