مىدهم جان در دم آخر من بىصبر و دل * حرفى از نقل سخنگوى تو دارم آرزو
بوى مشك چين نمىخواهد دلم زآنرو كه من * نكهت زلف سمن بوى تو دارم آرزو
دل نياسايد مرا از ديدن سرو سهى * راستى را ، سرو دل جوى تو دارم آرزو
بىگل رويت نبينم سوى گل ، چون حالتى * گل چهكار آيد ، گل روى تو دارم آرزو « 1 »
هرچند قاضى احمد قمى فوت او را در سال 972 ه . ق آورده است « 2 » اما با توجه به تاريخ استنساخ رساله حاتميه ملا حسين كاشفى كه به خط شاه محمود نوشته شده است ، فوت مولانا بعد از سال 976 ه . ق در مشهد واقع شد .
جسدش را در جنب قبر مولانا سلطان على مشهدى در پايين پاى مبارك امام رضا عليه السّلام و نزديك پنجره گنبد مير على شير دفن كردند .
آثار مولانا شاه محمود بسيار زياد و فراوان است ، آنها را مىتوان به چهار گروه عمده تقسيم كرد : الف : كتابها ب :
رسالات ج : مرقعات د : قطعات متفرقه .
از كتابها : يك نسخه ديوان امير شاهى سبزوارى ، به قلم كتابت خفى عالى با رقم و تاريخ « كتبه العبد المذنب شاه محمود غفر اللّه و ستر عيوبه ، فى شهور سنه احدى و خمسين و تسعمائه بدار السلطنه تبريز » در كتابخانه سلطنتى تهران . « 3 » و يك نسخه خمسه نظامى به خط غبار براى كتابخانه شاهطهماسب صفوى كه تمام استادان عصر به يكدستى و پاكيزگى آن معترفند ، با تصويرگرى بهزاد نقاش در حاشيه « 4 » موجود است .
از رسالات : يك نسخه رساله حاتميه ملا حسين كاشفى به قلم كتابت خوش با رقم و تاريخ « تمت الرسالة الحاتمية فى تاريخ شعبان المعظم سنه 976 ، كتبه العبد المذنب شاه محمود الكتّاب ( كذا ) غفر له » در كتابخانه مجلس شوراى ملى تهران موجود است .
هامش
( 1 ) - مهدى بيانى : پيشين 1 / 306 .
( 2 ) - قاضى احمد قمى : گلستان هنر / 89 ؛ قاضى احمد قمى : خلاصة التواريخ / 450 .
( 3 ) - مهدى بيانى : پيشين 1 / 299 .
( 4 ) - قاضى احمد قمى : گلستان هنر / 88 ؛ ميرزا حبيب اصفهانى : پيشين / 241 .