مجلس شوراى ملى شود ولى او از پذيرفتن آن خوددارى كرد و طى نامهاى به وزارت كشور تقاضاى بازنشستگى نمود . سرانجام پس از پنجاه سال خدمت چون راه و روش اهل زمانه را پيروى نمىكرد با ماهى سيصد ريال او را بازنشسته كردند . « 1 »
وى به همراه گروهى از جمله :
غلامرضا خان درهگزى ( درگزى ) ، صيد على خان درهگزى ( درگزى ) ، حاج ميرزا آقا جواهر و حاجى زرگر ، انجمن ادبى خراسان را به وجود آوردند .
اعضاى انجمن اگرچه از جهت سياسى به دو گروه مشروطهخواه و مشروعه خواه تقسيم مىشدند ، اما دوستى خود را حفظ و به جلسات دورهاى خويش در منازل يكديگر ادامه مىدادند . « 2 »
نصرت خراسانى بعدها براى معالجه چشم سفرى به فرانسه نمود . « 3 » او فردى قانع بود و تعصب زيادى در دين داشت .
تا آخر عمرش در طلب علم و دانش بود . در هر موضوعى كه به ميان مىآمد چندين آيه از قرآن يا ابيات شعر مثنوى را به مناسبت مىخواند و مكرر غزليات سعدى را استقبال مىكرد .
سرانجام نصرت خراسانى در 15 خرداد سال 1334 ه . ش در سن 85 سالگى در مشهد درگذشت . استادان بزرگى چون بهار ، فرخ ، دانش و شكسته از شاگردان او بودند . « 4 »
از آثار نصرت مىتوان به اين كتابها اشاره كرد : مثنوى « فروزنده » بر وزن حديقه سنايى چاپ 1331 ه . ش ، « فرازنده » در ردّ فرقه بهائيت ، « جامع المتفرقه » يا « جامع المتفرقات » به سبك كشكول شيخ بهايى كه چاپ نشد ، « ديوان شعر » كه در سال 1347 ه . ش به همت فرزندش عبد الرضا نصرت در تهران چاپ شد و كتابى در شرح شعراى هفتگانه عرب كه از ميان رفته است . « 5 »
هامش
( 1 ) - همان .
( 2 ) - مهدى بامداد : پيشين 5 / 139 - 140 .
( 3 ) - على اكبر گلشن آزادى : پيشين / 566 .
( 4 ) - مهدى بامداد : پيشين 5 / 139 - 140 ؛ على اكبر گلشن آزادى : پيشين / 566 .
( 5 ) - على اكبر گلشن آزادى : پيشين / 566 .