ه . ش در اصفهان متولد شد . پدر و اجدادش شغل استيفاء را در اصفهان داشتند و از طرف مادر نوه خواهر « معتمد الدوله نشاط » بود . چون پدرش مسئوليت امانت وظايف را در مشهد به دست آورد در سن هفتسالگى همراه با او به مشهد آمد و براى هميشه در اين شهر اقامت گزيد .
نصرت خراسانى مدت چهارده سال فقه را در نزد حاج ميرزا حبيب مجتهد خراسانى و فلسفه را در نزد حاج محمد على فاضل ، حاج غلامحسين شيخ الاسلام و ميرزا محمد خادمباشى از شاگردان حاج ملا هادى سبزوارى و كلام را در محضر ملا محمد صادق حكمى سبزوارى ، تحصيل نمود . در ادبيات و انشاء نيز به مهارت بسيارى دستيافت به گونهاى كه در همان زمان معروف به منشىباشى شد . با حافظه عجيبى كه داشت در بيستسالگى جوان دانشمند و فاضلى شد و انواع خطوط را خوب مىنوشت . « 1 »
در 21 سالگى به تهران و از آنجا همراه با ميرزا صدرا نجد السلطنه به شيراز رفت و منشى مخصوص محمد تقى ركن الدوله برادر ناصر الدّين شاه و حاكم فارس شد . بعد از آنكه ركن الدوله حكومت خراسان را به دست آورد ، با وى به مشهد آمد و در مشهد مشغول به كار گرديد . در اوايل مشروطيت مقام رياست دفتر ايالت خراسان را به عهده گرفت . « 2 »
سرودن قصايدى در مدح قوام السلطنه موجب سردى رابطهاش با تقىزاده استاندار وقت خراسان شد . در سال 1310 ه . ش ابتدا به فرماندارى كاشمر و بعد به رياست دفتر استاندارى كرمان و معاونت ايالت مازندران مأمور گشت . در تيرماه 1313 ه . ش از سمتهايش عزل و به فرماندارى درگز منصوب شد . در سال 1314 ه . ش از او خواسته شد تا كانديداى نمايندگى
هامش
( 1 ) - مهدى بامداد : شرح حال رجال ايران 5 / 139 - 140 ؛ على اكبر گلشن آزادى : صدسال شعر خراسان / 565 .
( 2 ) - على اكبر گلشن آزادى : پيشين / 565 - 566 .