نمود . « 1 » مولانا پس از مدتى اقامت در قزوين اجازه زيارت به عتبات عاليات را يافت و بعد از سفر دوباره به قزوين بازگشت . « 2 » محبعلى بىپروا ، خوشطبع و ظريفپرداز بود . مفردات خطش متانت لازم را دارد ولى كرسى خط يعنى برابرى و محاذات حروف را ندارد .
اگرچه لطافت قلمش از بسيارى از استادان خط بيشتر است ، ولى در شعر ابيات سست و بىبنيان دارد . مولانا نى را نيز خوب مىنواخت ، و ازاينرو به « نايى » مشهور گشت . « 3 »
فوت مولانا نايى پس از مراجعت از زيارت عتبات به سال 973 ه . ق در قزوين واقع شد . در تاريخ فوتش قطعهاى گفتهاند كه بهوسيله استاد مير سيد احمد مشهدى بر سنگ قبر او نوشته شد :
رفت از جهان فانى ملا محبعلى حيف * يا رب به صدر جنت او را مقام بادا
چون نزد اهل دنيا مقبول و محترم بود * در آخرت الهى با احترام بادا
تاريخ سال فوتش پرسيدم از خرد گفت * ملا محبعلى را شافع امام بادا « 4 »
جسد مولانا را از قزوين به مشهد مقدس نقل و در پايين پاى مبارك امام رضا عليه السّلام در جنب قبر پدرش رستم على مشهدى و سلطان على مشهدى دفن كردند . « 5 »
رسول سعيدىزاده
نجوميان - اسماعيل - جلد اوّل
( 130 ) نصاص اروسانى - محمد قاسم ( - پيش از 1145 ه . ق )
محمد قاسم نصاص اروسانى شاعر و سخنور « 6 » اواخر دوره صفوى و اوايل افشار است . حزين لاهيجى ( متوفى
هامش
( 1 ) - مهدى بيانى : احوال و آثار خوشنويسان 2 / 616 - 617 .
( 2 ) - قاضى احمد قمى : پيشين / 100 ، ميرزا حبيب اصفهانى : پيشين / 246 .
( 3 ) - مهدى بيانى : پيشين 2 / 616 - 617 .
( 4 ) - قاضى احمد قمى : پيشين / 100 .
( 5 ) - قاضى احمد قمى : پيشين / 100 ، ميرزا حبيب اصفهانى : پيشين / 246 .
( 6 ) - حزين لاهيجى : تذكرة المعاصرين / 225 .