گلشن علاوه بر نوشتن هزاران مقاله كوتاه و بلند ، « گلشن ادب » كه تذكرهاى از شعراى خراسان در طول دوازده قرن است ، جلد سوم اين مجموعه كه شامل شرح حال شاعران خراسان در قرن چهاردهم هجرى است با عنوان « صدسال شعر خراسان » با تكلمه و تصحيح احمد كمالپور در سال 1323 توسط مركز آفرينشهاى هنرى آستان قدس چاپ شده است . اثر ديگر او « گلشن آزادى » شامل سى مقاله اجتماعى و ادبى است كه به كوشش شهاب فردوسى در سال 1320 ه . ش به چاپ رسيد .
« ديوان اشعار » شامل پنج هزار بيت كه در سال 1332 ه . ش چاپ شده است .
« داستانها و دستانها » در شرح حال و قصص زندگى شاهان ، خلفا و اميران .
« شهرى كه به خون خلفا ساخته شده است » ، « در تهران چه ديدم و چه شنيدم » مربوط به سفرنامه سال 1341 ه . ش مؤلف به تهران ، و نيز به نظم درآوردن قسمتى از دستور زبان فارسى براى تسهيل كار متعلمان كه پس از گم شدن قسمت عمده آن در سفر تبريز ، ناتمام ماند . مثنوى « شاهان وارونبخت » بر وزن مخزن الاسرار حكيم نظامى با مطلع :
اى كرمت تاج سر افتخار * مرز اميد دل اميدوار
و مثنوى ديگرى به نام « گلشن شوق » بر وزن هفتپيكر حكيم الياس نظامى گنجوى و « داستانها از باستانها » شامل قسمتى از خاطرات سياسى وى ، در شمار كارهاى ديگر گلشن آزادى است . از خدمات و فعاليتهاى اجتماعى ايشان مىتوان به عضويت در جمعيت شير و خورشيد ايران ، عضويت و دبيرى شوراى عالى فرهنگ ( آموزش و پرورش ) خراسان ، عضويت در هيئت تئاتر خورشيد اشاره كرد . « 1 »
از اشعار اوست :
كاش در پيرى دل از وصل جوانان شاد بود * گر چنين مىبود دل از بند غم آزاد بود
هامش
( 1 ) - على اكبر گلشن آزادى : پيشين / 481 .