و به تجارت روى آورد . در چهاردهسالگى برحسب گرايش ذاتى به شعر و شاعرى روى آورد و از محضر محمد حسين سهيلى ، احمد بهمنيار و با مكاتبه از محمود فرخ استفاده برد . وقوع جنگ جهانى اول و اشغال تربت حيدريه و قسمتهايى از خراسان و ايران موجب برانگيختن احساسات وطنپرستى وى گرديد و در شانزدهسالگى به خبر نگارى روى آورد و به دنياى سياست و عضويت در حزب دموكرات كشيده شد .
در سال 1298 ه . ش در حالى كه هيجده سال بيشتر نداشت به مشهد مهاجرت كرد ، در ابتدا مديريت داخلى روزنامه « مهرمنير » ارگان حزب دموكرات به مسئوليت اسماعيل منير مازندرانى و مديريت « روزنامه شرق ايران » را به مسئوليت رفعت التوليه شهيدى كه از صاحبمنصبان آستان قدس بود به عهده گرفت . در سال 1301 ه . ش روزنامه « فكر آزاد » به صاحب امتيازى بهمنيار كرمانى ( يا احمد دهقان ) را بنيان نهاد و تا دو سال چاپ آن را ادامه داد . پس از تعطيلى روزنامه « فكرآزاد » متصدى روزنامه « خورشيد » به مسئوليت مرتضى ميرزا قهرمان متخلص به « شكسته » شد . در شهريور 1304 ه . ش با اصرار و فشار فرمانده لشكر شرق امتياز روزنامه « آزادى » را گرفت و پنجاه سال آن را به طور مرتب منتشر ساخت . در سال اول انتشار روزنامه « آزادى » مدتى به كلات نادرى تبعيد شد اما به زودى عفو و با احترام به مشهد مراجعت كرد .
مسافرتهاى داخلى گلشن بيشتر براى شركت در كنفرانسها و سمينارهاى مختلف بود . يكبار به « عشقآباد » به نمايندگى از طرف دولت و بار ديگر به « كلن » آلمان براى عمل چشم و ديدار فرزند رفت . « 1 » سرانجام گلشن آزادى در سال 1352 ه . ش چشم از جهان فروبست و در باغ رضوان مشهد به خاك سپرده شد . « 2 »
هامش
( 1 ) - على اكبر گلشن آزادى : صدسال شعر خراسان / 481 .
( 2 ) - احمد گلچين معانى : گلزار معانى / 615 .