شد ، تا پايان عمر تنها زيست و با كمال قناعت روزگار گذراند ، « تاريخ قم » را بتفصيل نگاشت و به سال 1367 درگذشت .
مقرى ميرزا صادق مكتبدار ، ابو على همدانى
از شاعران سدهء چهاردهم ، داراى اشعارى است عرفانى با تخلص « مقرى » ، در همدان سكونت داشت و به مكتبدارى اشتغال مىورزيد .
در ترجيعبندى گويد :
جز خداوند را مجو فياض * غير او از تمام كن اعراض
زانكه او هست دافع الأقسام * غير وى كيست شافى الأمراض
كرم لطف او بود به عباد * رَوْح و ريحان از او و راض رياض
وه چه نيكوست دوستى با دوست * من كه بر خود نمودم استقراض
درد خود را دوا كن از آن در * نبض خود بين اگر توئى نبّاض
عهد با كس مكن اگر كردى * عهد را از كجاست استنقاض
عيبجوئى مكن اگر مردى * از عيوبات خلق كن اعراض
حسد و كينه ره مده در دل * دامن مهر را مكن مقراض
ديو را سوى خويش راه مده * گر ز ايمان ترا بود معراض
تا حقيقت نباشد اندر كار * كى رسد بر مراد خود مُرتاض
تو كه مانند گل فرح بودت * رو ترش كرده از چه چون حماض
دل خود بر جهان دون بستيم * هست ما را از اينكه استمراض
حاليا روى كن بسوى خدا * هوى را كن به اين ترانه بياض
كه يكى هست و نيست غير إله * وحده لا إله إلّا اللّه