3 .
وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ
« 1 » « سوگند به آسمانى كه داراى زينت و نيكويى ، آفرينش استوار و داراى راههاى شگفتانگيز و مدار كواكب است » .
4 .
وَ السَّماءِ ذاتِ الْبُرُوجِ
« 2 » « سوگند به آسمان بلند كه داراى كاخهاى با عظمت و ستارگان بزرگ همچون خورشيد و بزرگتر از آن بوده و هركدام داراى نظم و قانون ويژه ساختارى محفوظاند » .
5 .
وَ السَّماءِ ذاتِ الرَّجْعِ
« 3 » « سوگند به آسمان داراى باران فروريزنده ، يا داراى بازگشت ماه و آفتاب و كواكب بهصورت طلوع و غروب .
6 .
وَ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ
« 4 » « سوگند به سقف ( طاق ) بلند و برافراشته ، آسمانى كه داراى ميلياردها اختران بزرگ و كوچك را در مجموعههاى كهكشانى قرار داده بهگونهاى كه خردها را سرگردان نموده و تاكنون راه به جايى نبردهاند » .
اين مجموعهها را در ارتفاعى بلند جاى داده و كنكاش و بحث درباره آنها را تشويق نمود .
أَ فَلا يَنْظُرُونَ . . .
وَ إِلَى السَّماءِ كَيْفَ رُفِعَتْ
« 5 » « آيا در خلقت و آفرينش آسمان بلند ، فكر نمىكنند كه چگونه با استحكام و نظم گردش نيكو آفريده شده است » ، آرى پديدههاى فضايى ، اخترشناسى ، آفرينش آسمان و زمين و گردش و چرخش آنها را جز آنان كه داراى خرد ناب هستند درنمىيابند
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . . .
. . . . لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ
. « 6 »
ب ) سوگند به خورشيد و نور آن :
مانند :
وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها
« 7 » : « سوگند به خورشيد و سوگند به تابش آن هنگام رفعتش » .
هامش
( 1 ) . ذاريات / 7 .
( 2 ) . بروج / 1 .
( 3 ) . طارق / 11 .
( 4 ) . طور / 5 .
( 5 ) . غاشيه / 17 .
( 6 ) . آل عمران / 190 .
( 7 ) . شمس / 1 .