صبا ، ابو الحسن
ابو الحسن صبا فرزند ابو القاسم كمال السلطنه ، نوادهء محمود خان ملكالشعراى صبا ، در سال 1281 خورشيدى در تهران متولد شد .
در كالج امريكائيها تحصيل كرد . با موسيقى در سهسالگى با آموختن سهتار نزد پدرش آشنا شد . سپس ضرب را نزد نديمهء عمهاش شروع و نزد حاج خان تكميل كرد .
اصول نواختن سهتار را از ميرزا عبد الله و غلامحسين درويش آموخت . كمانچه را نزد حسين خان اسماعيلزاده فرا گرفت . ويلن را از حسين خان هنگآفرين آموخت .
در سال 1302 خورشيدى ، پس از پايان تحصيلات متوسطه ، به مدرسهء موسيقى رفت و به استفاده از كلاس ويلن على نقى وزيرى پرداخت . سنتور را از على اكبر شاهى ، معروف به آبدارخانه آموخت و بعدها با همكارى حبيب سماعى ، جانى تازه بدان بخشيد .
اهميت اصلى صبا در نواختن سهتار و ويلن بود . او علاوه بر آنكه صداى اصلى ويلن را به خدمت موسيقى ايرانى گرفت و شيوهء نوازندگى آن را از كمانچه جدا كرد ، يكى از كاملترين شيوهها را در نواختن سهتار داشت . مضرابهايش پرداخته ، دقيق و بىتكلف بود و مضرابهاى چپ و راست او را به لحاظ صحت و دقتى كه داشت ، در ميان نوازندگان سهتار بىنظير دانستهاند . صبا پس از مدتى آموزش در مدرسهء عالى موسيقى ، مأمور آموختن رديف موسيقى ايرانى به وسيلهء ويلن به شاگردان آن مدرسه شد و در زمانى كه اركستر مدرسه تشكيل مىشد ، سلوزن اركستر بود .