آوردند و در كنسولگرى روس زندانى كردند . سپس آنها را در دادگاهى كه از قزاقان ساخلوى رشت تشكيل شده بود ، محاكمه كردند . در اين محاكمه چند نفر به اعدام محكوم شدند كه سيد صالح نيز جزو آنها بود ؛ ولى همان شب محكوميت ، هيئتى براى تشكيل دادگاه و رسيدگى به موضوع به رشت آمد . حكم را نقض و هريك را به نحوى محكوم به تبعيد و زندان كردند .
در 19 صفر 1330 سيد صالح به همراه پدرش از راه بادكوبه ، راستوف ، اودسا و درياى سياه به استانبول فرستاده شدند و به مدت پنج سال به حال تبعيد در خارج از ايران بودند .
پس از دو ماه توقف در استانبول ، به بيروت و دمشق رفتند .
در دورهء اول نهضت جنگل كه اتحاد اسلام ، ناميده شد و تا پايان جنگ اول جهانى ادامه داشت ، سيد صالح در تشكيلات قضايى آن بود . پس از انحلال سازمان اتحاد اسلام ، و جنگل ، دولت ايران تشكيلات قضايى جنگل را محترم شمرد و از جمله سيد صالح را به خدمت قضايى پذيرفت .
سيد صالح در سال 1297 خورشيدى رسما وارد وزارت عدليه شد و در اواخر حيات به رياست شعبهء ديوان عالى كشور رسيد . در زمان سرپرستى ادارهء حقوق وزارت دادگسترى ، مجموعهء قوانين موضوعهء كشور را تدوين كرد و به چاپ رساند .
ترجمهها و مقالات او در مطبوعات گيلان و تهران از قبيل مجلهء فرهنگ ، مجلهء فروغ و روزنامههاى بدر منير و صورت چاپ رشت و مجلهء ماه نو چاپ تهران ، انتشار يافته است .
سيد صالح طبع شعر نيز داشت و گاهى به فارسى و گيلكى اشعارى مىسرود .
سيد صالح صالح در يازدهم فروردين 1359 خورشيدى وفات يافت . عبد العظيم يمينى مادهء تاريخ وفات او را چنين آورده :
به اقتضاى حياتش دو بار صالح گشت * كسى كه سال وفاتش سه بار جنت بود
م : مجلهء آينده ، سال هفتم ، شمارهء 2 - 1 .