صالح رشتى ، صالح [ سيد ]
سيد صالح صالح فرزند سيد عبد الوهاب صالح ضياء برى ، در سال 1311 قمرى در رشت متولد شد .
نسبش با 16 واسطه به سيد شرفشاه عارف گيلانى مىرسد . پدرش تحصيلات علوم شرعيه را در نجف اشرف گذراند و از شاگردان آخوند خراسانى بود . سيد عبد الوهاب در سال 1322 قمرى ، پس از پايان تحصيلات ، به رشت بازگشت و به مدرسين حوزهء علميهء رشت پيوست . پس از صدور فرمان مشروطيت و تأسيس انجمنهاى ملى و ايالتى جديد در رشت ، سيد صالح و پدرش در اكثر اين انجمنها سمت رياست و نيابت رياست را داشتند و فعالانه شركت مىكردند . در جريان استبداد صغير به همراه پدر ، بيش از سه ماه در مشهد تبعيد بود .
و پس از مراجعت به گيلان ، ناگزير به اقامت در ضياء برشد .
پس از التيماتوم روس در سال 1290 خورشيدى و پياده شدن قواى روسى در انزلى ، نكراسف كنسول روس دستور برهم ريختن چاپخانههاى جرايد ملى را داد . مأموران وى در يورش و حمله به خانهء مجاهدين و علماء ، به خانه سيد صالح ريختند و تمامى اوراق و اسناد و مكاتبات را به آتش كشيدند . در اين واقعه تأليفات اجداد سيد صالح از ميان رفت و خود او را به همراه عدهاى دستگير و از راه پيله بازار به انزلى و از آنجا با كشتى به بادكوبه فرستادند و در زندان قزامات ، محبوس كردند .
در اوايل ماه صفر 1330 قمرى برابر با بهمن 1290 خورشيدى ، زندانيان را به رشت