ذو الرئاستين شيرازى ، ميرزا عبد الحسين [ مونس عليشاه ]
برهان العارفين و سلطان السالكين حاج ميرزا عبد الحسين مونسعلى نعمت اللهى مشهور به ذو الرئاستين ، فرزند وفا عليشاه حاج على ، فرزند حاج آقا منور عليشاه در 13 ربيع الاول 1290 هجرى قمرى در شيراز متولد شد .
علم فقه و اصول و تفسير و حكمت و رياضيات را از آغاز جوانى نزد اساتيد آموخت و عرفان و اخلاق و علوم باطنى را از مرشد خود كسب كرد و به سرحد حقيقت رسيد .
ذو الرئاستين در سال 1317 قمرى به مكه مشرف شد و هنگام مراجعت در سال 1323 قمرى به مشهد رفت . در مراجعت از مشهد به مشروطه طلبان پيوست . عضو حزب دمكرات بود . از خدمات فرهنگى او تأسيس مدرسهء مسعوديه در شيراز بود و همچنين انتشار روزنامهء احياء كه اولين شمارهء آن در چهاردهم ربيع الاول 1329 قمرى انتشار يافت .
ذو الرئاستين در سال 1334 قمرى ، پس از انقلاب فارس از كار كناره گرفت ، ولى پس از فوت پدرش در سال 1336 قمرى جانشين وى گرديد و سرپرستى فقرا و سالكان طريق را برعهده گرفت . در مدت سرپرستى خود به حجاز و عراق سفر كرد و در سال 1350 قمرى به تهران و ارض اقدس و مشهد رفت .
ذو الرئاستين طبع شعر نيز داشت و اشعارى را سروده بود . تخلص او در شعر مؤمن بود .
شعر زير نمونهاى از اشعار اوست :
چند بيگانهپرستى بطلب خويشان را * آخر از سر بنه اين خوى بدانديشان را