قائد تواناى ايران و موضوع احترام و ستايش طبقات رنجبر و موجه نظام جديد است و مقام او را تا درجهء معبوديت بالا برد .
دشتى به زودى جزء مقربين سردارسپه شد و در راه به سلطنت رسيدن او تلاش بسيار كرد . دشتى نمايندگى مجلس را از دور پنجم مجلس شوراى ملى آغاز كرد ، ولى در اين دوره موفق به ورود به مجلس نشد و اعتبارنامهاش در جلسهء 12 / 3 / 1303 به دليل ارتباط او با سفارت انگلستان رد شد 38 . دشتى در دورههاى ششم ، هفتم ، هشتم و نهم از بوشهر ، دوازدهم و سيزدهم از دماوند و چهاردهم از تهران به نمايندگى مجلس برگزيده شد . در دوران سلطنت رضا شاه او كه مكرر نمايندهء مجلس بود ، همواره مدافع لوايح دولت و وزيران مبعوث رضا شاه در مجلس بود .
در سال 1314 خورشيدى ، دشتى به سبب مختصر انتقاداتى از دولت ، مورد غضب رضا شاه واقع شد . امتياز روزنامهاش لغو و از خودش در مجلس شوراى ملى سلب مصونيت شد .
چهارده ماه به زندان افتاد و پس از رهايى از زندان ، مجددا مورد مهر و محبت قرار گرفت و به نمايندگى مجلس انتخاب شد . همچنين براى اينكه از او كاملا دلجويى كرده باشند ، او را به ادارهء شهربانى برده و رياست ادارهء سانسور مطبوعات را به او سپردند كه زيردست سرپاس مختارى انجاموظيفه كند ! دشتى تا سال 1319 خورشيدى اين سمت را داشت . پس از استعفاى رضا شاه از سلطنت و خروجش از كشور ، دشتى مجددا رنگ عوض كرد و اين بار به لباس يك انقلابى دوآتشه درآمد و در مجلس جزء اولين كسانى بود كه دربارهء دورهء رضا شاه و ديكتاتورى او نطق كرد . دشتى در مجلس گفت كه حتى بايد جيبهاى رضا شاه را گشت ، تا او نتواند جواهرات سلطنتى را از ايران خارج كند . دربارهء زندانيان سياسى در مجلس نطق كرد و گفت كه بايستى هرچه زودتر نسبت به آزادى آنان اقدام گردد . اما همهء اين اقدامات ، براى امتياز گرفتن از شاه جديد بود ، بهطورى كه او بعدها كتابى در مدح رضا شاه نوشت و او را ستود .
على دشتى در 29 اسفند 1329 ، وزير مشاور كابينهء حسين علاء شد و از اولين دورهء مجلس سنا نيز ، سناتور بود . او در دورههاى دوم و سوم سناتور انتخابى تهران و در دورههاى اول ، چهارم ، پنجم ، ششم و هفتم مجلس سنا ، سناتور انتصابى شاه بود . پس از انقلاب
زندگينامه رجال و مشاهير ايران ( فارسي ) — صفحة 221
مساهمون: حسن مرسلوند
ص٢٢١