دشى كردستانى ، ملا عبد اللّه [ مفتى ]
ملا عبد الله دشى فرزند ملا محمود ، در سال 1273 قمرى ، در قريه دشه ، از قراى اورامان متولد شد .
در 8 سالگى پدرش را از دست داد و به علت نداشتن سرپرست تا 15 سالگى به تحصيل رغبت نشان نداد . تا اينكه شيخ محمد بهاء الدّين عثمانى نقشبندى كه خود از شاگردان ملا محمود بود ، تربيت او را برعهده گرفت . ملا عبد الله ابتدا در سنندج به تحصيل پرداخت و سپس به نودشهء اورامان ، رفت و نزد حاج ملا احمد نودشى تلمذ نمود . سپس به اربل رفت و نزد حاج عمر افندى اربلى به تحصيل پرداخت . در سال 1200 قمرى موفق به دريافت اجازه شد .
ملا عبد الله پس از دريافت اجازه ، مدتى در قريهء گلب عراق به تدريس پرداخت ، ولى پس از مدتى به دشه بازگشت . در سال 1313 قمرى به سنندج رفت و در مسجد امامزاده پير عمر تدريس اشتغال يافت .
دشى در سال 1325 قمرى به تهران رفت و در اغلب محافل و مجالس با بيانى شيوا و منطقى به مباحثه علمى و دينى پرداخت و به لقب مفتى ملقب گشت .
مفتى پس از بازگشت به سنندج ، در مدرسهء دار الاحسان به تدريس پرداخت . در همهء علوم متداول استاد بود و در طلاقت بيان و قدرت استدلال ، كسى به پاى او نمىرسيد . طبع شعر نيز داشت .
ملا عبد الله مفتى در شب سهشنبه 25 ربيع الثانى 1342 قمرى ، در سنندج وفات يافت و در بالاى تپهء شيخ محمد صادق به خاك سپرده شد .