داعى الاسلام ، سيد محمد على
سيد محمد على داعى الاسلام ، از سادات نياكى لاريجان مازندران در سال 1295 قمرى در لاريجان متولد شد .
خاطرات زندگانى خود را چنين نوشته است : « در آخر قرن سيزدهم هجرى قمرى در لاريجان كه نام بلوك حصص شرقى و جنوبى كوه دماوند است ، از يك پدر سيد حسن [ نام ] عالم به وجود آمدم . جدّ اعلايم از آن صد و دوازده نفر سيد علوى بود كه در قرن سوم هجرى به خواهش حضرت رضا ( ع ) كه آنوقت در طوس تشريف داشتند و وليعهد خلافت مأمون بودند ، براى انجام امور خلافت و حكومت ولايات به ايران آمده بودند كه بعد از ورود به ولايت رى خبر شهادت امام رضا را شنيده در كوهستان البرز پخش شدند و يكى از سادات سلسلهء ما داعى صغير به سلطنت مازندران هم رسيده بود ( در اينجا داعى الاسلام شجرهنامهء خود را تا امام حسن نوشته است كه احتياجى به نقل آن نيست . ) چون طبقه عالى و متوسط لاريجان فقط در تابستان در آن كوهستان هستند و باقى فصول در آمل مازندران به كسب و تجارت و دهدارى اشتغال دارند ، در سن پنجسالگى در آمل به مكتب رفتم و بعد از خواندن قرآن و بعضى از كتب فارسى و تعليم خط ؛ نصاب الصبيان ابو نصر فراهى را در همان مكتب حفظ كردم و بعد براى تحصيل صرف و نحو عربى به مدرسه مسجد جامع منتقل شدم و بعد از خواندن صرف و نحو تا آخر سيوطى و حاشيه ملا عبد الله در منطق ، به تهران آمدم و اول در مدرسهء قاجاريه و بعد در مدرسهء سپهسالار جديد حجره داشتم . تا اوايل تحصيل طهرانم تابع محيط محصلين بودم كه بعد از نحو و صرف عربى ؛ معانى و بيان و بديع و منطق مىخواندم و بعد اصول فقه و حكمت . ولى من براى بار اول آن محيط را دريدم و در روزهاى پنجشنبه و جمعه كه آن زمان ايام تعطيل و استراحت طلاب بود ، رياضى يعنى حساب و هيئت و هندسه و جغرافى مىخواندم و در ادبيات عربى و فارسى نثر و نظم خوض مىنمودم و با شعر گفتن هم تفريح مىكردم . در مدرسهء سپهسالار شهرت بود كه در مدرسهء صدر اصفهان دو نفر فاضل معمر بىنظير ايران آخوند محمد كاشى و جهانگير خان قشقائى هستند . شوق