كه يكى از آن خانها را مجانا براى استفاده مطابق انتخاب دولت شوروى روسيه براى محل قونسولگرى روسيه واگذار نمايد .
فصل دهم - دولت شوروى روسيه كوشش سياست مستعمراتى دنيا را كه در ساختن راهها و كشيدن خطوط تلگرافى در ممالك غير براى تأمين نفوذ نظامى خود بر توسعهء تمدن ملل ترجيح مىدهد نفى كرده و مايل است كه وسائل مراودات و مخابرات كه براى استقلال و تكميل تمدن هر ملتى لزوم حياتى دارد به اختيار خود ملت ايران واگذارده شود و ضمنا هم به قدر امكان خسارات بايران به واسطه قشون دولت تزارى جبران شود لهذا دولت شوروى روسيه مؤسسات روسى ذيل را بلاعوض به ملكيت قطعى ملت ايران واگذار مىنمايد .
1 - راههاى شسه از انزلى بطهران و از قزوين به همدان با تمام اراضى و ابنيه و اثاثيه متعلق براههاى مذكوره .
ب - خطوط راهآهن از جلفا به تبريز و از صوفيان بدرياچه اروميه با تمام ابنيه و وسائل نقليه و متعلقات ديگر .
ت - اسكلهها و انبارهاى مالالتجاره و كشتىهاى بخارى و كرجيها و كليه وسائل نقليه در درياچه اروميه با تمام متعلقات آنها
ث - تمام خطوط تلگرافى و تلفنى با تمام متعلقات و ابنيه و اثاثيه كه در حدود ايران بتوسط دولت سابق تزارى ساخته شده است .
ج - بندر انزلى ( پر ) با انبارهاى مالالتجاره و كارخانه چراغ برق و ساير ابنيه .
فصل يازدهم - نظر باينكه مطابق اصول بيان شده در فصل اول اين عهدنامه منعقده در 10 فورال 1828 ما بين ايران و روسيه در تركمانچاى نيز كه فصل هشتم آن حق داشتن بحريه را در بحر خزر از ايران سلب نموده بود از درجه اعتبار ساقط است لهذا طرفين معظمتين متعاهدين رضايت مىدهند كه از زمان امضاء اين معاهده هر دو با زائد السويهء حق كشتىرانى آزاد را در زير بيرقهاى خود در بحر خزر داشته باشند .
فصل دوازدهم - دولت شوروى روسيه پس از آنكه رسما از استفاده از فوائد اقتصادى كه مبنى بر تفوق نظامى بوده صرفنظر نموده اعلان مىنمايد كه علاوه بر آنچه در فصول نه و ده ذكر شد ساير امتيازات نيز كه دولت سابق تزارى عينا براى خود و اتباع خود از دولت ايران گرفته بود از درجهء اعتبار ساقط مىباشند .
دولت شوروى روسيه از زمان امضاء اين عهدنامه تمام امتيازات مذكور را اعم از آنكه بموقع اجرا گذارده شده باشند و يا گذارده نشده باشند و تمام اراضى را كه بواسطه آن امتيازات تحصيل شدهاند بدولت ايران كه نماينده ملت ايران است واگذار مىنمايد .
از اراضى و مايملكى كه در ايران متعلق بدولت تزارى سابق بوده محوطهء سفارت روس در طهران و در زرگنده با تمام ابنيه و اثاثيه موجوده در آنها و همچنين محوطهها و ابنيه و اثاثيه جنرال قونسولگرىها و ويس قونسولگرهاى سابق روسيه در ايران در تصرف روسيه باقى مىماند .
توضيح آنكه دولت شوروى روسيه از حق اداره كردن قريه زرگنده كه متعلق بدولت سابق تزارى بود صرفنظر مىنمايد .
فصل سيزدهم - دولت ايران از طرف خود وعده مىدهد كه امتياز و مايملكى را كه مطابق اين عهدنامه بايران مسترد شده است به تصرف و اختيار و يا استفاده هيچ دولت ثالث و اتباع دولت ثالثى واگذار ننموده و تمام
زندگينامه رجال و مشاهير ايران ( فارسي ) — صفحة 395
مساهمون: حسن مرسلوند
ص٣٩٥