3 - شوستر ، مورگان . اختناق ايران .
4 - مجله وحيد شماره 12 دورهء سيزدهم . صاحب امتياز سيف اللّه وحيدنيا .
5 - ملكالشعراء بهار . تاريخ مختصر احزاب سياسى ايران ، ج / 1 .
6 - باستانى پاريزى . تلاش آزادى .
7 - بامداد ، مهدى . شرح حال رجال ايران ، ج / 4 .
8 - شهمردان ، رشيد . تاريخ فرزانگان زرتشتى .
ارباب ، ميرزا محمد [ آيتاللّه ]
حاج ميرزا محمد ارباب فرزند محمد تقى بيك از مجتهدين بزرگ حوزهء دينى قم بود كه در قم تولد يافته و در ابتداء جوانى به طهران مهاجرت نموده و نزد اساتيد هر فن بهره گرفته و سپس به نجف سفر نمود و در آن ديار در حوزه درس اساتيد علوم دينى همچون « آيتاللّه كفائى » و « ملا محمد كاظم خراسانى » شركت نمود .
آيتاللّه ارباب پس از رسيدن به اجتهاد به قم بازگشت و به تدريس و امامت جماعت مشغول گرديد و تا قبل از تأسيس حوزه و ورود « آيتاللّه حايرى » رياستى بزرگ و مرجعيتى تمام پيدا نمود تا در سال 1341 قمرى كه در قم وفات نمود و در گورستان شيخان بزرگ مدفون گرديد .
از آثار و تأليفات اوست كتاب اربعين الحسينية كه به چاپ رسيده است . آيتاللّه طبع شعر نيز داشته و از سرودههاى اوست :
چه خوش باشد كه بعد از انتظارى * به اميدى رسند اميدواران
جمال اللّه شود از غيب طالع * پديدار آيد اندر بزم ياران
دمد از قرن قدرت نفخه صور * ببارد ابر رحمت آب باران
اگر اسكندر دوران بيايد * چشند آب حياتى تشنهكامان
به آواز انا الحق مرغ توحيد * كند پرواز اندر شاخساران
همىگويد منم آدم منم نوح * خليل و داودم قربان جانان
منم موسى منم عيسى بن مريم * منم پيغمبر آخر زمانان
جهان شد تيره چون شبهاى تاريك * خدايا در رسان خورشيد تابان
تو اى جان جهان رخساره بنما * كه خستند از تعب آئينهداران
جهان ويران ز جور جوفروشان * ز سالوسى اين گندم نمايان