چرا كه مثل من
از شعرهاى كهنه خوشت مىآيد
و چاى تلخ در دهنت مزه مىكند
بيا اى حس سرگردان و محجوب من
محبوبهء من ! محبوب من !
بيا تا چشم در چشم هم
شعر بگوييم
شعر من از تو
شعر تو از من
دارى مىروى
به اين زودى
آخر كجا ؟
حرفم زياد
وقتم كم
تو هم كه بىوفايى دوست ؟ !
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 681
مساهمون: سيد محمد باقر برقعى
ص٦٨١