برخيز و باز گرد ،
تا آفتاب را
با خويشتن ،
مهمان كنيم
تا سايهء درختها
آنگاه
گلهاى سرخ كوچك ما
سرشار از طراوت باران
گرماى آفتاب را
با خود به ميهمانى عشق ارمغان برند .
اينك بهار
از راه مىرسد
گلبوتههاى سرخ شقايق
در سبزهزار دامن صحرا
در انتظار آمدن ما نشستهاند .
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 552
مساهمون: سيد محمد باقر برقعى
ص٥٥٢