بىجهت نيست ،
اگر پنجرهاى بگشايى
يا برى پاى فراتر ز گليم ؛
يا كه دستى بدهى ،
بر يارى
مىرسد آوازى ،
كه چرا بيدارى ؟
گوش شب گستردهست
چشم فانوسى كو ؟
تا به هر سبز
سلامى بدهيم .
تا گذرگاه صفا ،
راه پرپيچوخميست
نسخهء قال ،
به مرداب رسد
سخن حال نكوست .
درس اوّل اين است :
الفِ آزادى .
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 366
مساهمون: سيد محمد باقر برقعى
ص٣٦٦