يافت .
صدرائى كه از قريحهء شعر و ذوق ادبى برخوردار است و صدرائى تخلص مىكند در سال 1352 مجموعهاى از اشعار خود را به نام « گلزار احمدى » چاپ و منتشر كرد و آثار ديگر او بشرح زير است : حقايق اسلام - معارف اسلام ( سخنرانيهاى او در راديو ) - پرتو حق ( زندگانى حضرت على عليه السّلام ) و چند اثر ديگر .
در راه دوست
گويند روزگار خوش و كار خوشتر است * ما را رضاى حضرت دادار خوشتر است
گر سالك طريقى و گر خود دليل راه * ما را دليل حيدر كرّار خوشتر است
در روز حشر ، هركه شفيعى طلب كند * ما را شفيع ، احمد مختار خوشتر است
نبود علاقهام به جهان و جهانيان * دلبستگى ما به ده و چار خوشتر است
هرگز وفا نكرد به آزادگان فلك * يك پشت پا به دنيى غدّار خوشتر است
صدق و صفا و عدل و مروّت زياد رفت * ديدار يار ، در همه اطوار خوشتر است
« صدرائيا » تو اهل دلى ، بددلى مكن * در راه دوست ، سر به سردار خوشتر است
توحيد
در كاينات خالق ارض و سما يكيست * در ممكنات واجب بىمنتها يكيست
رزّاق و فيضبخش بهر ممكن الوجود * ستّار عيب و مالك روز جزا يكيست
از مام مهربانتر و از خلق بىنياز * فريادرس به خلق ، گه ابتلا يكيست
بخشندهء رئوف و خداوند مهربان * معبود كل و حافظ ما از بلا يكيست
او مالك الملوك بود روز رستخيز * در روز حشر حاكم بىاعتنا يكيست
ذرّات ما كه جماعه پراكنده مىشوند * گردآورندهء همه در آن سرا يكيست
غفّار و جرمپوش و خطابخش و خيرخواه * بندهنواز و زودگذر از خطا يكيست
بخشد گناه مجرم و لطف عميم او * شامل شود به حالت شاه و گدا يكيست