دلپاك ( 1333 - 1300 )
شادروان مهندس مرتضى كيوان ، فرزند ابراهيم ، در سال 1300 هجرى شمسى در شهر قزوين از مادر زاد . نياى او شيخ عبّاسعلى كيوان قزوينى ، عالمى وارسته و واعظى توانا بود كه بيانى سحرآميز داشت و صاحب آثار و تأليفات عديده كه بخشى از آنها طبع و نشر شده است . عمويش شيخ يحيى ، مشهور به واعظ قزوينى ، آزادىخواه و روزنامهنگارى نامور بود كه مورد سوءقصد قرار گرفت .
مرتضى كيوان در نوجوانى پدر خود را از دست داد و تحت سرپرستى مادر و خواهر قرار گرفت و به تحصيل پرداخت و ديپلم گرفت ، ازآنپس به تهران رهسپار شد و در رشتهء راه و ساختمان به تحصيل ادامه داد و فارغ التّحصيل گرديد و به استخدام وزارت راه درآمد و از سال 1320 در همدان به خدمت اشتغال ورزيد و مدّت چهار سال در اين شهر انجاموظيفه كرد و فعّاليّت مطبوعاتى خود را نيز از همين شهر آغاز نمود و آثار نظم و نثرش در جرايد و مجلّهها به چاپ مىرسيد و در ضمن در جلسات انجمن ادبى همدان شركت مىجست و در سال 1324 ديوان غبار همدانى را تصحيح و با مقدمهاى طبع و نشر كرد و همچنين ديوان رضوان همدانى را با مقدّمه و شرح حال شاعر به چاپ رسانيد .
مهندس كيوان در سال 1325 به تهران انتقال يافت و در همان وزارت راه به عنوان رئيس دفتر وزارتى به كار پرداخت و همچنان با مطبوعات همكارىاش را ادامه