گوهر ( 1354 )
مريم زرنشان ، متخلص به گوهر ، در مرداد ماه 1354 در شهر همدان ديده به جهان گشود .
در ششسالگى به كودكستان رفت ، آنگاه دورهء دبستان و راهنمايى را به پايان رسانيد .
زرنشان از كودكى به شعر علاقه و دلبستگى داشت و چون داراى حافظهاى قوى بود هر شعرى را كه مىديد و مىشنيد به حفظ آن اهتمام مىورزيد . كمكم قريحهء او بيدار گشت ، در آغاز شعر كودكانه مىسرود ، در يازدهسالگى نخستين شعرى كه سرود شعر بهار بود ، اما شعرش مورد توجه قرار نگرفت و حتى خانوادهاش شعرش را مورد استهزاء قرار دادند . تنها پدربزرگش او را در اين راه تشويق مىكرد و برايش كتاب مىخريد و به مطالعه وادارش مىساخت و چون با رموز شعر و فنون آن آشنايى نداشت ، در ابتدا آن را به پدربزرگش عرضه مىداشت و او آن را اصلاح مىكرد .
گوهر در سال 1370 به انجمن ادبى ميلاد راه يافت و چون در آن انجمن پيشرفتى حاصل نكرد آنجا را ترك گفت و در آذرماه همان سال به انجمن ادبى باباطاهر رفت و عضويت آن انجمن را پذيرفت و تحت نظر شاعرانى چون منوچهر اميدى و اردشير بهمنى و احمد حيدربيگى و اصغر شمس الواعظين به كار خود ادامه داد و اشكالات و انتقاداتى كه بر شعرش مىنمودند به اصلاح آن مىكوشيد و همين امر باعث گرديد شعرش بهبود يابد .
خواب
خواب مىديدم فروغ آرزو * روشنىبخش دلوجان من است
نغمههاى دلنواز عندليب * همدم پيدا و پنهان من است
خواب مىديدم به جاى درد و غم * شادى امّيد مهمان من است