بر گستراى مزرعهء كهكشان
آموزگار صبح ،
بر پاكى و صفاست
بانوى باستانى دلها ،
- آميزهء تعقّل و پرهيز
معناى زن ،
در مكتب مبارك قرآنى است ،
* با او سخن ،
جز با وضوى اشك مگوييد
وز او نشانهاى
جز در جهان ساكت و خاكسترى خواب مجوييد
كان نخل رنجديده ، و آن سرو سوگوار
از مرگ ارغوانى خورشيد
تعبير صادقانهء اندوه
در شعر ناتمام جوانى است ،
* بانوى بانوان
برج بلند و سبز رهايى
از خاك و خاكيان
معراج نور
از پهنهء زمين
تا عرش آسمان .
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 2232
مساهمون: سيد محمد باقر برقعى
ص٢٢٣٢