حقير صادر گرديده است .
2 . اسماء و صفات الهى در قرآن :
يكى ديگر از آثار قرآنى او اسماء و صفات الهى در قرآن مجيد مىباشد . اين اثر قرآنى ، در دو جلد قطور در 1645 صفحهء وزيرى ، به صورت نفيس ، به زبان فارسى ، از سوى انتشارات اسلامى تهران ، به چاپ رسيده است . در آن كتاب ، حديث ذيل آمده است :
« عن المفضّل قال سألت ابا الحسن ( ع ) عن شىء من الصفة ، فقال لا تجاوزوا عمّا فى القرآن » .
مفضّل گويد : « از امام هادى ( ع ) در مورد صفات خدا ، سؤال نمودم ، فرمود از آنچه كه در قرآن آمده است تجاوز نكنيد . » « 1 »
3 . ترجمه كنز العرفان فاضل مقداد :
كنز العرفان فاضل مقداد پيرامون آيات حكمى و فقهى قرآن مجيد مىباشد و تاكنون شروح و تعليقات متعدّدى بر آن نوشته شده است ، و خوشبختانه امروز از كتابهاى درسى مراكز دانشگاهى مىباشد . ترجمهء آقاى محقّق ، يكى از ترجمههاى معمول و مصطلح روز مىباشد .
4 . المحقّق لمؤلّفه المحقّق :
اين تفسير نيز ، پيرامون آيات قرآن كريم مىباشد ، كه تاكنون دو جلد آن ، به چاپ رسيده است .
* آثار و تأليفات
1 . حقوق مدنى زوجين - در فقه .
2 . ترجمه ناسخ و منسوخ ابن متوّج بحرانى به فارسى .
3 . دائرة الفرائد در فرهنگ قرآن ، كه پنج جلد آن ، تاكنون چاپ شده است .
4 . قرآن و امام حسين ( ع ) .
5 . خواب و بيدارى و خواب ديدن از نظر علمى و دينى .
6 . كيفيّت تدريس تعليمات دينى در مدارس ابتدائى براى دانشسراى عالى .
7 . قصاص در قرآن رسالات مختلف براى دانشگاهها به شرح زير :
8 . رسالهء علوم قرآن .
9 . رسالهء مبانى فلسفه ( 1 ) ، ( 2 ) .
10 . رسالهء تاريخ فقه و فقهاء ( 1 ) ، ( 2 ) .
11 . رسالهء ترجمهء قرآن آيا جايز است يا نه ؟ براى دورهء دكتراى علوم قرآن و حديث .
12 . رسالهء مقدّمه تفسير قرآن كريم . « 2 »
996 . تفسير شيخ حسن صالحى [ م 1401 ه . ق ]
مؤلّف آن ، عالم جليل ، شيخ حسن بن شيخ ميرزا على نقى برغانى صالحى ، از مشاهير آل برغان و يكى از اعلام تفسيرى اواخر قرن چهاردهم و اوايل پانزدهم هجرى مىباشد .
تفسير او ، با بهرهگيرى از روايات و احاديث و با اقتباس از تفسير بحر العرفان و كنز العرفان جدّش ، مرحوم شيخ محمد صالح برغانى ، پيرامون سورهء واقعه ، مىباشد .
مفسر محترم ، در آخر اين تفسير ، به تفسير آيه 55 - 54 سورهء القمر : « انّ المتّقين فى جنات و نهر ، فى مقعد صدق عند مليك مقتدر » ، مبادرت كرده و به طور مبسوط با شيوهء حكمى و عرفانى جسم برزخى را ، اثبات كرده است . نسخهى اصل ، به خط مؤلف ، در كتابخانهء وقفى ملّا محمد صالح برغانى حائرى ، در
هامش
( 1 ) كتابنامه بزرگ قرآن ، ج 1 ، ص 372 به نقل از مأخذ : كتاب هفته ، شماره 13 ، ص 4 ، مجله بينات ، شماره 1 ، ص 103 ، مجله نمايه ، شماره 26 ، ص 74 ، فهرست انتشارات اسلامى در ششمين نمايشگاه بين المللى تهران .
( 2 ) اين نوشته در سال 1410 ه . ق در كنگرهاى كه از سوى دار القرآن الكريم آية اللّه العظمى گلپايگانى ترتيب يافته بود توسّط مؤلف محترم به دست اينجانب رسيد .