برجستگان خاندان آل هندى ، و از اعلام تفسيرى ، قرن چهاردهم هجرى مىباشد .
اين تفسير ، در يك مجلد ، به زبان عربى ، شامل شرح و بيان سورهء الأنبياء ، است . مرحوم آقا بزرگ تهرانى ، از اين اثر ارزشمند ، در طبقات اعلام الشيعة ، با عنوان « تفسير سورة الأنبياء » ، نام برده است .
« گوركيس عوّاد » ، در معجم المؤلفين العراقيين ، آن را با نام تفسير ، « قصص الانبياء » ، ياد كرده است . كه شامل آيات قصص الانبياء ، از سورههاى مختلف قرآن مىباشد . اين تفسير در نجف اشرف ، بدون تاريخ چاپ گرديده است .
از همين مؤلف ، در زمينهء علوم قرآنى ، اثر ديگرى به نام « فى ظلّ الوحى » ، وجود دارد . كه در يك مجلد ، به زبان عربى ، و شيوهء استدلالى ، شامل بخشى از قرآن كريم است . اين اثر در سال 1416 ه . ق ، به چاپ رسيده است . « 1 »
923 . پيام آسمانى فلسفى [ چ 1392 ق ]
مؤلّف آن ، خطيب شهير و واعظ توانا حجة الإسلام و المسلمين شادروان شيخ محمد تقى فلسفى يكى از اعيان تفسيرى و تبليغى قرن 14 و اوائل 15 هجرى مىباشد . اين تفسير ، مجموعهء ده سخنرانى از آن خطيب معاصر است . كتاب يادشده ، در يك جلد تنظيم شده و در چندين نوبت به چاپ رسيده است ، و چاپ دهم آن در دىماه 1351 ش از سوى هيئت نشر معارف اسلامى ، انجام پذيرفته است . در 414 صفحه ، با قطع وزيرى .
اين كتاب مجموعهء سخنرانى ايشان در ماه رجب 1391 ه . ق ، مىباشد . كه در تهران ، انجام دادهاند .
[ تصوير ] در اين كتاب ، جملات آية الكرسى ، با عباراتى روشن ، روان و قابل فهم براى تمام طبقات مردم تفسير شده و در ضمن هر جمله يكى از موضوعات زندهء معارف اسلامى به شرح ، مورد بحث قرار گرفته است . دربارهء تفسير هر جمله ، تتبّع و تحقيق فراوان انجام پذيرفته است ، از آيات قرآن ، روايات معصوم ( ع ) ، نظريّات دانشمندان علوم طبيعى و نيز نظريّات فلاسفه و اهل معقول و اشعار شعراى نامدار استفاده برده ، و به مباحث لغوى ، ادبى و . . .
هيچگونه توجهى نكرده است . در نتيجه مىتوان گفت : ايشان در تفسير آية الكرسى ، روش متداول مفسّران را تبعيّت نكرده است .
* موضوعات مورد بحث
در اين كتاب به تناسب ده جمله ، از آية الكرسى ، ده موضوع در خور تحقيق ، مورد بحث قرار گرفته است :
1 . توحيد يا شعار آزادى ، 2 . بحث دربارهء حيات ، 3 . بحث دربارهء قيّوم ، 4 . منشأ خواب ، 5 . مالك واقعى جهان ، 6 . شفاعت . 7 . علم الهى ، 8 . علم بشر و مشيّت الهى ، 9 . معانى « كرسى » ، 10 .
هامش
( 1 ) دائرةالمعارف تشيع ، ج 4 ، ص 573 - 574 به نقل از منابع : شعراء الغرى ، ج 1 ، ص 285 ؛ معجم الدراسات القرآنية ، ص 87 ؛ معجم رجال الفكر ، ص 467 ؛ معجم المؤلّفين العراقيّين ، ج 1 ، ص 100 .