اجازه روايى از مولى ايروانى و شيخ ما علّامه نورى و ملا لطف اللّه مازندرانى و شيخ على اصغر قائينى و شيخ محمد حسن ممقانى نجفى و شيخ جعفر شوشترى و شيخ محمّد استرآبادى ، دارد . او فقيه ، محدّث متبحّرى ، بود ، كه دائم به علم و دانش اشتغال داشت . سيره و رفتارش بسيار زيبا بود . به مرتبه اجتهاد نائل آمد . و درحالىكه 22 ساله ، بود .
او تأليفات و آثار ارزندهاى دارد . مانند : اكفاء المكايد - فاكهة الذّاكرين ، الكبريت الأحمر ، و آيات الأحكام . » « 1 » يكى از تأليفات ارزشمند ، او همين كتاب تفسير آيات الأحكام ، مىباشد ، كه برحسب ترتيب ابواب فقهى از طهارت تا ديات مىباشد . و در كتاب الذريعة نيز معرّفى شده است .
* گفتار حاج آقا بزرگ
مرحوم حاج آقا بزرگ تهرانى ، صاحب الذريعة ، مىنويسد : « آيات الاحكام تأليف علامه معاصر شيخ محمد باقر بيرجندى ، صاحب كتاب الكبريت الاحمر » ، مىباشد ، كه آن را در پايان كتاب انوار المعرفة ذكر كرده است . « 2 »
* آغاز و انجام آن
« الحمد للّه الّذى نزّل على عبده الكتاب . . . و اوضح فيه مسالك الرشاد و لم ينزّل كله متشابها . » و انجام : « و زاده المتقين تحت ظلّ يوم الجزاء فإنه اهل لذلك » « 3 »
* ديگر آثار
او علاوه بر كتاب اكفاء المكايد ، كتابهاى بغية الطالب - الرجبيّة - العوائد القرويّة فى شرح الفوائد الغرويّة « 4 » فاكهة الذاكرين ، الكبريت الأحمر فى شرائط اهل المنبر - نور المعرفة - وقائع الأيّام و الشهور را دارد ، كه طى مجلّدات الذريعة ، معرّفى شدهاند .
* مركز نگهدارى
مركز نگهدارى آن با خطّ خود مؤلّف ، در كتابخانه عمومى آية اللّه مرعشى ، در قم ضمن مجموعهاى ، تحت شماره 3414 ، مىباشد . كه در قسمت آن ج 9 ، ص 197 ، معرّفى و شناسانده شده است .
792 . تفسير علوى [ م 1352 ه . ق ]
مؤلّف آن ، محقّق محترم حاج ميرزا حسين علوى سبزوارى ، يكى از اعيان تفسيرى در قرن چهاردهم هجرى مىباشد .
تفسير او كه جزء تكنگاريها پيرامون آيهء شريفهء « نور » مىباشد . و همراه آن تفسير آيه خلافت ، ( خليفه و جانشينى در روى زمين ) مىباشد . كه پيش شاگردش سيد عبد اللّه سبزوارى ، معروف به « برهان » ، يافت مىشود . « 5 »
793 . خلاصة التفاسير تهرانى [ چ 1352 ق ]
مؤلّف آن ، عالم بارع شيخ محمود تهرانى ، يكى از اعلام تفسيرى قرن چهاردهم هجرى مىباشد .
خلاصة التفاسير ، تفسير فارسى است ، كه بىشباهت به ترجمه قرآن نيست . تفسير هر صفحه از قرآن مجيد را در صفحه مستقلّ مقابل نوشته است . به صورتى كه تفسير هر صفحه ، در مقابل خويش ، مشاهده مىگردد . اين تفسير در سال 1352 ه . ق ، در تهران به چاپ رسيده است . « 6 »
هامش
( 1 ) نقباء البشر ج 1 ، ص 204 .
( 2 ) الذريعة ج 1 ، ص 43 .
( 3 ) الذريعة ، ج 1 ، ص 43 .
( 4 ) معجم مؤلّفى الشيعة قائينى نجفى ، ص 84 .
( 5 ) الذّريعة ، ج 4 ، ص 334 ، كد معرّفى 1426 .
( 6 ) الذريعة ، ج 7 ، ص 220 ، كد معرّفى 1062 .