امام سجّاد ( ع ) و تفسير قرآن
از مفسّران تابعين ، ابو حمزهء ثمالى و جابر جعفى و ابو خالد كابلى بيش از ديگر مفسّران از امام ( ع ) روايت كردهاند .
امام علىّ بن الحسين ( ع ) صاحب زبور آل محمّد ( ص ) و دارندهء صحيفه نورانى سجّاديه كه « قرآن صاعد » يا « اخت القرآن » مىنامند پس از حادثه كربلا ملجأ فكرى و معنوى شيعه در آن عصر و بزرگترين مفسّر قرآن در قرن اول به شمار مىروند ايشان علاوه بر فقه و شريعت و مرجعيّتى كه در زمينهء احكام الهى داشتهاند مفسّر و بيانگر آيات نورانى قرآن نيز بودهاند كه در لابلاى تفاسير خاصّه و عامّه از ايشان مطالب فراوانى نقل كردهاند اين تفاسير افزون بر تفاسير آيات الاحكام است كه نوعا از ائمّه معصومين ( ع ) روايت ، و حديث خاصّى وجود دارد .
1 . نفرينشدهء خداوند :
از وصاياى آن بزرگوار به فرزند برومندش امام باقر ( ع ) اين بود : پسرم با پنج نفر دوستى و رفاقت نداشته باش :
1 . كذّاب و دروغگو چون او بهمنزله سرابى است كه دور را نزديك و نزديك را دور نشان مىدهد .
2 . فرد فاسق چون او ترا به يكلقمه نان مىفروشد .
3 . فرد بخيل چون او ترا به هنگام نياز و احتياج خوار و زبون مىسازد .
4 . فرد احمق و نادان او مىخواهد به تو خير رساند ولى ضرر مىرساند .
5 . قاطع رحم چون من او را سه جايگاه از قرآن مجيد ملعون و نفرينشدهء خداوند يافتم يكى در موردى كه مىفرمايد :
« فهل عسيتم ان تولّيتهم ان تفسدوا فى الأرض و تقطّعوا ارحامكم اولئك الذين لعنهم اللّه فأصمّهم و اعمى ابصارهم » « 1 » دوّمى در جايى كه مىفرمايد :
« الّذين ينقضون عهد اللّه من بعد ميثاقه و يقطعون ما امر اللّه به ان يوصل و يفسدون فى الأرض اولئك لهم اللعنة و لهم سوء الدّار » « 2 » سوّمى در آيهاى مىفرمايند :
« الذين ينقضون عهد اللّه من بعد ميثاقه و يقطعون ما امر اللّه
هامش
( 1 ) سوره محمّد آيه 22 .
( 2 ) سوره بقره آيه 27 .