استادم ، آية اللّه ميرزا ابو الحسن رفيعى قزوينى ، ( قدّس سرّه ) ، دريافت داشتم . اما آنچه را كه از مرحوم حاج شيخ محمد تقى آملى گرفتيم ، اين است ، روز جمعهاى بود رفتم خدمت ايشان ، عرضه داشتم ، آقا جان من قريب دو سال است ، كه راجع به ليلة القدر ، رواياتى را جمعآورى مىكنم ؛ در اين مسير برايم مشكلاتى پيش آمده كه مهمّترين آنها ، عبارت است از اينكه روى چه اساسى ليلة القدر ، از هزار ماه بهتر است ، درحالىكه همهء ما مىدانيم ، شب چيزى نيست ، جز بودن زمين در سايهء خودش ؟ آن جناب فرمودند : در آن حديثى كه امام صادق ( ع ) مىفرمايد : جدّهء من ، فاطمهء زهرا - عليها السلام - ليلة القدر است ، تأمّل بفرماييد . در اثر اين اشاره كه جناب ايشان فرمودند ، يك حالت هيمانى به من دست داد . از خدمتشان كه مرخص شدم ، پيش خود گفتم : چرا ايشان ليلة القدر نباشند ، درحالىكه يازده قرآن ناطق ، از اين ليلة القدر متولّد شدند ؟
و امّا آنچه را كه از مرحوم رفيعى قزوينى دريافت داشتيم ، مقالهاى است در بيان ليلة القدر و مراتب آن كه از نسخهء دستخط مبارك ايشان ، استنساخ كرديم » .
البتّه لازم به ذكر است ، كه اين كتاب علاوه بر امور يادشده ، مشتمل بر دو مقالهء ديگر است ، كه به مناسبت روى آوردن بحث ، به درج آن دو اقدام شده ، مىباشد .
الف : اثرى مؤثر وجيزهاى نفيس در بيان حروف فواتح سور ، از جناب شيخ الرئيس ابن سينا .
ب : مقالهاى در تفسير كريمهء « الر تلك آيات الكتاب الحكيم ، أ كان للنّاس عجبا » ( يونس ، آيهء 2 - 1 ) از آية اللّه سيّد ابو الحسن رفيعى قزوينى ( قدّس سرّه ) .
اين كتاب تاكنون مكرّر به چاپ رسيده است .
انسان و قرآن در سال 1365 ه . ش ، توسط انتشارات الزهراء و انتشارات اميرى تهران در 264 صفحهء وزيرى و در چاپ دوم ، به سال 1369 ه . ش ، در 260 صفحهء وزيرى انتشار يافته است . « 1 »
* انتظار مردم
البتّه كارهاى قرآنى معظّمله منحصر به اين دو اثر نيست . اغلب آثار ايشان از قرآن و حكمت الهى خميرمايه و جان مىگيرد . جامعهء اسلامى از استاد انتظار دارد تفسير عرفانى مستقلّى ، پيرامون تمام آيات نورانى قرآنى را از ايشان داشته باشند ، به ترتيبى كه پايهگذار تفسير نوين اجتماعى و علمى در حوزهء علميّهء قم ، استاد عالىقدر ايشان ، علّامه طباطبايى بودهاند و استاد جوادى آملى و حسنزادهء آملى همواره با رهنمودها و افاضات آن استاد بزرگ ، مشغول فيضافكنى و نورافشانى هستند .
1060 . تفسير السبيتى [ چ 1406 ه . ق ]
مؤلّف عاليقدر آن ، محقّق مدقق ، علّامه بزرگوار ، شيخ عبد اللّه سبيتى ، از اعلام تفسيرى قرن چهاردهم و اوايل قرن پانزدهم هجرى مىباشد .
آثار تفسيرى او شرح و تفسير آيهء مباركهء مباهله « 2 » است . اين رساله ، با مقدّمهاى از استاد ، سيّد صدر شرف الدّين ، در سال 1366 ش / 1974 م ، در يك جلد ، با قطع رقعى در 152 صفحه ، در مطبعة الكتاب بغداد ، چاپ و منتشر شده است .
* روش تفسيرى
وى نخست ، مطالبى را در فضيلت اهل بيت
هامش
( 1 ) كتابنامه بزرگ ، ج 2 ، ص 596 به نقل از منابع :
كتابشناسى ملى ايران ، سال 1364 ه . ش ، شماره 55 ، ص 24 - فهرست موضوعى كتابهاى ناشران داخلى ، ص 92 - مجله نور علم ، شماره 2 و 3 ، دوره 5 ، ص 27 .
( 2 ) سوره آل عمران ، آيه 61 .