نيست ، بلكه گذشته از آن ، در نوبت خود ، يك نوع تفسير موضوعى و دائرةالمعارف ويژهء قرآنى مىباشد .
2 . تفسير احسن الحديث ( 12 جلد ) :
تفسير مستقلّ و ساده و روان جهت جوانان مىباشد . ايشان قبلا نام اين تفسير را « تفسير ممتاز » انتخاب كرده بودند . البتّه اين كلمه نوعى ايهام به ديگر تفاسير داشت هرچند مؤلّف چنين نيّتى نداشته است ، ولى بعدا اين نام را عوض نموده و نام « احسن الحديث » ، را انتخاب نمودهاند كه گرفتهشده از خود قرآن مجيد مىباشد . « 1 »
در اين تفسير ، ابتداء آياتى كه مطالب آنها با يكديگر مرتبط است ، آورده مىشود . پس از آن ، آيات ترجمه مىشوند و كلمههايى كه نياز به شرح دارند ، تبيين مىگردند . در مرحلهء بعدى ، مطالب لازم ، تحت عنوان شرحها آورده مىشود و هريك از آيات به وسيلهء آيات ديگر يا روايات اهل بيت ( ع ) يا با مطالبى كه خود مفسّر شرح داده است تفسير شدهاند - در پايان نكتهها و برداشتهايى كه از آن آيات استفاده مىشود ، مطرح مىشود .
منابع تفسيرى مؤلّف ، نوعا از تفاسير پيشينيان مىباشد . مؤلّف محترم ، در ذيل عنوان نكتهها ، به مباحث موضوعى پرداخته است . در مجموع تفسيرى است ، ساده و مفيد براى خوانندگان فارسى زبان ، كه بخواهند تذكّرات اجتماعى و تربيتى را مورد توجّه قرار دهند . « 2 »
اين تفسير ، در دوازده مجلّد توسط بنياد بعثت تهران ، به قطع وزيرى در 1407 ، به چاپ رسيده است و اخيرا از سوى دار الكتب الإسلاميّة تجديد طبع گرديده است .
اين تفسير ، با ويراستارى اديب أريب حجة الاسلام و المسلمين جناب آقاى حاج شيخ محمد حسن بكائى ، نيز همراه بوده است .
* بيوگرافى مؤلف
مؤلّف عاليقدر ، در سال 1347 ق ، مطابق 1307 ش ، در بناب متولّد و در سال 1332 ، پس از طى مقدمات علوم دينى عازم قم شد ، و از محضر اساتيد بزرگوارى چون : شهيد صدوقى ، آيتاللّه سلطانى و مرحوم آية اللّه العظمى بروجردى بهرهها برد .
پس از رحلت آيتاللّه بروجردى و حضور حضرت امام خمينى ( ره ) ، در صحنه سياسى كشور ، به صف مبارزين پيوست و بارها مورد اذيّت و آزار عناصر ساواك ، قرار گرفت و پس از ممنوع المنبر شدن در سال 1357 ، به بافق كرمان تبعيد گرديد .
ايشان در سال 58 ، به خبرگان قانون اساسى راه يافت و در سال 1361 ، به عضويّت در مجلس خبرگان رهبرى ، انتخاب شد و در حال حاضر ، مسئوليتهاى نمايندگى مقام معظّم رهبرى در جهاد سازندگى و نمايندگى ولىّ فقيه در دانشگاه اروميّه و دانشگاه علوم پزشكى را به عهده دارند .
معظّمله ، در حدود سال 1332 ق ، در اروميّه متوطن ، و از آن زمان تا تاكنون به تحقيق و تدريس و تأليف به صورت مرسوم مشغول بوده و جلسه تفسيرى هم قبلا در اروميّه داير نموده بودند . و به تأليف كتب سودمند پرداختهاند كه از جمله آن دو تاليف گرانبهاى فوق پيرامون قرآن مجيد مىباشد .
* سخنى درباره كتاب و نويسنده آن
نگارنده در سال 1389 ه . ق ، پيشگفتارمانندى در
هامش
( 1 ) آشنايى با تفاسير ، ص 12 ، زندگينامه مؤلف ر . ك مجلّد حوزه .
( 2 ) آشنايى با تفاسير قرآن ، ص 12 - 13 .