ايشان يكى از علماى بارز و فعّال در امر وحدت اسلامى و ايجاد تفاهم بين حوزويان و دانشگاهيان بودند و خدمات ارزشمندى را در طول عمر خود ، انجام دادهاند .
آثار تأليفى فراوانى بيش از 100 عنوان جلد كتاب و رساله دارند ، كه از آن ميان مىتوان : به شرح نهج البلاغة ، در 24 جلد ، قبلهء اسلام - هفتاد و دو تن و يكتن ، اسرار حج ، غروب آفتاب در اندلس و نويد اسلام ، اشاره نمود . كتاب تفسيرى او پيرامون سورهء مباركهء « نور » مىباشد . شرح حال وى در نقباء البشر ، به طور مفصّل آمده است ، او از ائمّه جماعت مسجد نوبنياد فخر الدولة در دروازه شميران بودند و در مراكز عاليهء تحصيلى نيز ، تدريس داشتهاند و در تعدادى از كنفرانسها و كنگرههاى بين المللى شركت جستهاند . « 1 » تفسير آيهء نور ايشان ، در سال 1365 به چاپ رسيده است .
1055 . روان جاويد آية اللّه ثقفى [ م 1405 ق ]
مؤلّف آن ، عالم جليل و فقيه نبيل ، آية اللّه حاج ميرزا محمد بن حاج ميرزا ابو القاسم ثقفى تهرانى ، يكى از اعلام تفسيرى اواخر قرن چهاردهم و اوايل قرن پانزدهم هجرى مىباشد .
[ تصوير ] شيخ العلماء العالمين و قدوة الفقهاء و المجتهدين ، آيتاللّه حاج ميرزا محمد ثقفى تهرانى ، پدر در پدر از خاندان علم و تقوا و روحانيّت بودند . والدشان ، مرحوم علامهء شهير حاج ميرزا ابو الفضل كلانتر نورى تهرانى ، صاحب كتاب مستطاب « شفاء الصدور فى شرح زيارة العاشور » است . او در سال 3132 ه . ق ، در تهران متولد گرديد . « 2 »
« و از به دو عمر ، اشتغال به تحصيل علوم دينيه داشته ، مقدّمات و ادبيات و سطوح فقه و اصول را غالبا در نزد دوعالم كامل : آقا ميرزا كوچك و آقا شيخ آقا بزرگ اخوان ساوجيان - طاب ثراهما - به پايان رسانده و در سنهء 1341 ه . ق ، براى تكميل مدارج علمى به بلدهء مقدّسهء قم ، هجرت نموده و قريب هفت سال در آن شهر اقامت گزيده و در اين مدت ، يك دورهء معقول را در نزد سيد الحكماء و المجتهدين آقاى حاج سيّد ابو الحسن رفيعى قزوينى ، فراگرفت و جنابش تصديق كمالى ايشان را در علوم عقليّه و نقليّه نموده است .
و دو دورهء اصول خارج و عمده مباحث فقهيّه را از بحث رئيس الشيعة مرحوم آية اللّه العظمى حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى - رضوان اللّه عليه - استفاده نموده است و حضرتش به خطّ شريف ، تصريح به مقام اجتهاد و افتاء او فرموده و در خلال اين احوال ، چندى از بحث شيخ الفقهاء و المحدّثين مرحوم شيخ محمد رضاى اصفهانى مسجد شاهى ( ره ) ، مستفيض بوده و از ايشان به تحصيل اجازهء عامّهء بليغه مشتمل بر سه طريق متّصل به امام ( ع ) ، با تصريح به اهليّت فتوى ، فائز
هامش
( 1 ) آئينه دانشوران ، ص 491 - نقباء البشر ، ج 2 ، ص 704 ، كد معرّفى 1144 - تاريخ علمى و اجتماعى اصفهان ، ج 2 ، ص 267 - گنجينه دانشمندان ، ج 14 ، ص 535 - مؤلفين كتب چاپى ، ج 2 ، ص 33 - مجلّه مكتب اسلام در سال وفات او .
( 2 ) گنجينهى دانشمندان رازى ، ج 4 ، ص 412 .