مىباشد . اين تفسير در تهران به چاپ رسيده است . « 1 »
1048 . تفسير ريحان يزدى [ م 1404 ه . ق ]
مؤلّف محترم آن ، آن سيّد عليرضا ريحان يزدى ، نويسندهء كتاب « آئينه دانشوران » ، يكى از اعلام فقهى و تفسيرى شيعه در قرن چهاردهم و اوايل قرن پانزدهم هجرى مىباشد .
ايشان در چهل و سهسالگى شروع به نوشتن تفسير و ترجمه قرآن مجيد مىنمايد و تلاش مىكند كه مطالعه آيات مباركات را با پارهاى از مطالبى كه از ناحيه مقدّسه آن خاندان عصمت صلوات اللّه عليهم اجمعين آمده است ، بنويسد و به شاگردان ابتدائى قرآن ، اهداء نمايد و دريافتهاى خود را در كنار كلمات ائمه اطهار ( ع ) ، بياورد . اين نوشتهها را كه بنام درس انشاء و يا علم بيان ناميده شده است ، آقاى محمد مهدى آذر ، مدير كتابفروشى يزد ، چاپ و منتشر ساخته است و آقاى حاج سيّد ابو القاسم مرعشى مدير كتابفروشى حافظ در تهران نيز دو بار آن را به چاپ رسانده و منتشر ساخته است و گويا اين كتاب ، اخيرا در هندوستان به زبان اردو نيز ، ترجمه و چاپ شده است ، جلد اول تفسير ريحان ، توسّط آقاى مرعشى تهيّه ، و به مرحلهء چاپ آماده شده است . « 2 »
1049 . أضواء على متشابهات القرآن [ م 1405 ق ]
مؤلّف آن شيخ خليل ياسين بن شيخ ابراهيم عاملى ، يكى از اعلام تفسيرى و فقهى شيعه در لبنان ، در قرن چهاردهم و اوايل قرن پانزدهم هجرى مىباشد .
تفسير فوق ، به زبان عربى و به صورت تفسير گزينشى ، به ترتيب سورههاى قرآن كريم مىباشد .
مفسّر محترم در هر سوره از قرآن كريم كه داراى آيهء متشابه باشد ، ياد كرده ، سپس اشكال و اعتراض را به عنوان سؤال ، مطرح مىنمايد و سپس تحت عنوان جواب ، تفسير آيه را به طرز تحقيقى و به سبك قانعكننده و استدلالى و موجز ، بيان مىدارد .
اين تفسير در دو مجلّد ، در 1600 سؤال و جواب ، در بيروت چاپ گرديده است و سپس در 1651 سؤال و جواب ، تجديد چاپ گرديده است . « 3 »
1050 . تفسير كاشف بىآزار و دكتر حجّتى [ چ 1405 ه . ق ]
مؤلّفان آن ، دانشمندان عاليقدر و محقّقان توانمند ، حجج اسلام آقايان : دكتر سيّد محمد باقر حجّتى و فاضل نامى ، جناب دكتر عبد الكريم بىآزار شيرازى ، از پژوهندگان سابقهدار قرآن مجيد ، در قرن 15 هجرى مىباشند . تفسير كاشف يا تأويل آيات به آيات در تبيين آيات الهى شيوهء جديدى را پيش گرفته است ، كه بيشتر به درد جوانان و دانشجويان مىخورد ، و آن شيوه آنست كه ابتداء پس از توضيح عمومى دربارهء سوره و چگونگى انتخاب نام آن سوره ، مطلب اساسى و پيام اصلى سوره يا آيه را تحت عنوانى آغاز مىكند ، سپس به توضيحات و دستهبنديهاى موضوعى مىپردازد ، و در مواردى جهت ترسيم بيشتر مطالب از عكس و نقشه نيز ، استفاده مىبرد . مؤلّفان محترم ، همبستگى آيات سوره را در تفسير ، حايز اهميّت دانستهاند ، در اين مورد روش تفسير قرآن به قرآن و روايات اهل بيت ( ع ) را به كار گرفتهاند .
پديدآورندگان ، در آغاز تفسير ، يادآورى
هامش
( 1 ) دائرةالمعارف تشيع ، ج 4 ، ص 576 - يادداشتهاى شخصى آقاى شهيدى صالحى .
( 2 ) آئينه دانشوران ، ص 466 - 468 .
( 3 ) دائرةالمعارف تشيع ، ج 4 ، ص 576 به نقل از منابع :
مستدركات اعيان الشيعة ، ج 1 ، ص 40 - معجم الدراسات القرآنية عند الشيعة الامامية ، ص 21 .