ساقىنامه است .
از شاعران معاصر با حيران ، ليلا ، حيدر ، مهدى قلى ميرزا ، ضيا عمان ، سليمان ، مجرم ، مشاعره نموده است .
بيشتر اشعارش به تركى آذربايجانى است ، شعر فارسى نيز دارد ، از اوست :
عطرى كه صبا مكرر آورد * از نكهت جعد دلبر آورد
از رايحهء نسيم لطفش * باغ هوسم ز نوبر آورد
( از يادداشتهاى شخصى )
اشرف گرمرودى
اسمش ميرزا على اشرف از اشراف سلسلهء نبيلهء جابر انصارى است مولدش قريهء باسلق گرمرود است .
در زادگاهش تحصيل فضائل نمود و در روزگار سلطنت ناصر الدّين شاه ( 1264 - 1313 ) به سررشتهدارى ، و پيشكارى ايالات شقاقى و گرمرود و سراب كه منصب موروثى او بود منصوب گشت . هدايت در مجمع الفصحا مىنويسد : « به صوابديد اولياى دولت به منشىگرى سفارت مأمور به تفليس شد و مدت پنج سال به تحريرات انشا پرداخت و چندى نيز نيابت داشت و على الجمله اديبى لبيب و نگارندهاى قادر است و به طيب لهجه و كمال بهجه بىمانند و در اين اوقات فرزند او ميرزا معصوم را بهجاى او برقرار و او را به حضور شاهنشاهى احضار و به پيشكارى ولايت سراب و گرمرود و وزارت ايلات شقاقى مأمور داشتهاند . گاهى به نظم غزل مىپردازد » .
از [ اشعار ] اوست :
گشتيم فراموش و فراموش نكرديم * در كنج قفس يكنفسى همنفسى را
* * *
نمىدانم صداى ناله است اين كز دلم خيزد * و يا در سينهام سايد همى پيكان به پيكانت
* * *
اگر ذوق گرفتارى و وجد ناله دانستى * همآوازم شدى هرجا كه بودى مرغ آزادى