[ درباره ] ميانه
ميانه نام يكى از شهرستانهاى آذربايجان شرقى است كه در جنوب شرقى تبريز واقع و از شمال به سراب و از جنوب به زنجان و از مشرق به خلخال محدود است .
رشته جبال بزكش در حد شمالى اين شهرستان ، و ميدانداغى در حدود شرقى ، و قافلانكوه در جنوب شرقى آن قرار دارد .
از رودخانههاى پرآب آن قرانقوچاى و سفيدرود و آيدوغموش معروفند و از آثار تاريخى مقبرهء امامزاده اسماعيل كمال الدّين بن محمد بن امام جعفر صادق ( كه به سال 923 كشف شده ) و پلدختر قابل ذكرند .
حمد اللّه مستوفى در نزهت القلوب ، ص 99 نوشته است : « گرمرود ولايتى است در ميانج در او صدپاره ديه بوده هوايش خوشتر از ميانج بود » .
از ميانه و گرمرود سخنورانى برخاستهاند كه اينك شرح حال آنها از نظر خوانندگان مىگذرد :
احقر ميانجى
احقر ميانجى فرزند شيدا با شغل بزازى امرار معاش مىكرد و از سخنوران روزگار ناصر الدّين شاه و مظفر الدّين شاه قاجار بوده و زمان سلطنت احمد شاه را نيز درك كرده و در اواخر سلطنت او درگذشته است .
زادگاهش ميانج بود . برادرش شيخ نجى ، و پدرش نيز شاعر بود و سيّد تخلص مىكرد .
ديوان احقر نزد فرزندش ميرزا غلام احقرى است و آن حاوى غزل ، قطعه ، ماده تاريخ ،