تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 697

مساهمون:

ص٦٩٧

نظام اسكويى

امير نظام الدّين احمد متخلص به « نظام » از شاعران قرن دهم ق . است . وى برادر امير صدر الدّين محمد مىباشد . به روايت سام ميرزا نظام الدّين كليددار كتابخانهء شاه‌طهماسب اول بود و در اواخر بدان مرتبه رسيد كه مىخواست وكيل شود و برادر بزرگ خود را صدر گرداند و برادر ديگر را مهردار . . . اما تدبير سخرهء تقدير شد ! از اوست :
زلف است به گرد رخ دلدار پريشان * يا سنبل ترگشته به گلزار پريشان
( تحفهء سامى ، ص 85 - روز روشن ، ص 73 - دانشمندان آذربايجان ، ص 303 )

نظام تبريزى

نظام العلماء محمد رفيع فرزند ميرزا على اصغر مستوفى فرزند ميرزا رفيع الدّين و او فرزند ميرزا ابو طالب وزير و او فرزند سليم نايب الصدر طباطبايى تبريزى است . نظام العلماء به سال 1250 ه . ق . تولد يافت . از افاضل علما و اكابر علماى اماميهء تبريز بود و اوقات خود را همواره مصروف مطالعه مىنمود . و به سال 1326 « 1 » ه . . ق . در انقلاب تبريز به باسمنج انتقال يافت و در آنجا درگذشت و در صحن بزرگ حضرت معصومهء قم رخ در نقاب خاك كشيد .

تأليفاتش به شرح زير است :

1 - آداب الملوك در شرح عهدنامهء مالك اشتر ، به سال 1320 در تبريز چاپ شده است . 2 - اسرار الشهادة 3 - انيس الادباء و سمير السعداء كشكول فارسى و عربى مشتمل بر فوائد متفرقه به سال 1351 ق . در ايران چاپ سنگى شده مؤلف نسب خود را در آخر مجالس نظاميه نوشته است ( الذريعة ، ج 2 ، ص 451 )
هامش
( 1 ) - در كتاب دانشمندان آذربايجان تاريخ مرگ او 1327 قيد شده است .